نویسنده: محبوبی
فصل اول: زندان در فراشد زمان
پیشینه زندان
ادامه پیشینه زندان در جهان
از گذشتههای دور، مجازات با قساوت و شقاوت همراه بود و مجازاتهایی از قبیل: زندهبهگور کردن، سوزاندن، کور کردن و انواع شکنجههای بدنی مروج بوده است؛ اما باگذشت زمان کیفر اعدام به مجازات حبس تبدیل شد. نخستینبار زندان به شیوهی انفرادی در روم پایهگذاری شد. زندانها معمولاً در زیر قصرها و یا در قلعهها بنا میشد و وضعیت آنها چنان اسفبار و خوفناک بود که بیشتر زندانیان جان میسپردند. در سال 817 میلادی در روم، جهت کاهش وضعیت اسفبار زندانها، مقررات مربوط به اداره زندانها تصویب و تأکید شد که زندانها باید جنبهی تربیتی و اصلاحی داشته باشد. برای رسیدن به این هدف، چنین کردند که زندانیان باید به گونهی انفرادی نگهداری شده، به آنان کاردستی آموخته شود و اجازه خواندن کتاب را داشته باشند. ازآنجاییکه در روش انفرادی زندانی فرصت تأمل و تفکر را دارد و از تنهایی زجر کشیده و از عمل خود نادم و پیشمان میگردد، در روم نام زندان به ندامتگاه تغییر کرد (همان).
در تاریخ 1557 میلادی در لندن، قصر متروکی به نام برودول برای نگهداری ولگردان تعیین شد. در این زندان کار الزامی و روشهای تربیتی، در مورد محکومین اجرا میشد. در سال 1559 در آمستردام هالند زندان خاصی برای آموزش کار و تربیت مذهبی زندانیان افتتاح شد و از سال 1605 میلادی در این زندان حبس به روش انفرادی صورت میگرفته است. در سال 1623 میلادی در ناپل زندانی برای تفکیک زنان از مردان، اطفال از بزرگسالان به روش انفرادی تأسیس یافت. در سال 1667 میلادی در فلورانس دارالتأدیبی جهت تربیت جوانان تأسیس شد. در سال 1703 میلادی در روم زندان تربیتی برای جوانان به روش انفرادی بنا شد. به همین روال زندانهای انفرادی زیادی در سرزمینهای مختلفی پایهگذاری شد؛ اما اجرای روش انفرادی در زندانها نتایج تأسفانگیزی به بار آورد. چنان که بیشتر زندانیان پس از تحمل چند سال محکومیت به بیماریهای روانی مبتلا شدند (همان، 2).