نویسنده: محبوبی
5- ساده زیستی
یک دیگر از مسئولیتهای اجتماعی افراد در جامعه اسلامی که بیشتر به مدیران و حاکمان بر میگردد، سادهزیستی و داشتن زندگی همخوان با مردم جامعه است. به دلیل آن که مدیران و رهبران جامعه در معرض دید مردم هستند، باید بیشتر مواظب خود و اطرافیانشان باشند؛ زیرا سادهزیستی و بیآلایشی آنان، باعث تسلی خاطر محرومان خواهد بود. سادهزیستی مورد نظر اسلام عبارت از عدم دلبستگی به مظاهر دنیا و رهایی از تجملات و تشریفات زاید زندگی و بی پیرایه بودن است و مقابل آن تجملگرایی و رفاه زدگی است. سادهزیستی از ویژگیهای بارز زندگی پیامبر اکرم -صلی الله علیه و آله- بهعنوان الگوی نیکوی مسلمانان میباشد. سادهزیستی خود یکی از مراتب زهد است و برای رسیدن به زهد باید این مرحله را طی کرد. سادهزیستی هر چند به معنای زهد و بیرغبتی به دنیا نیست؛ ولی یکی از راههای کسب آن است و ترویج فرهنگ سادهزیستی در جامعه به تقویت فرهنگ زهدگرایی میانجامد. سادهزیستی دارای مراتبی است که با توجه به شخصیت و شأنیت افراد متفاوت است. به طوری که لزوم سادهزیستی در رهبران و کارگزاران از شدت بیشتری برخوردار است و هر چه مسئولیتها سنگینتر شود، سادهزیستی یک امر واجب میگردد. بهترین الگو در باب سادهزیستی در جامعه، پبامبر اکرم -صلیالله علیه و سلم- است. در باب سادهزیستی پیامبر احادیث فراوانی روایت شده است. حضرت عمر بن الخطاب -رضیالله عنه- میگوید: روزی به اتاق پیامبر -صلی الله علیه و آله- رفتم، دیدم او بر بوریا خفته بود و بوریا بر پهلوی او رد انداخته بود و اندوخته خوراک پیامبر -صلی الله علیه و سلم- هم چیزی جز دو مشت جو و یک مشت تره نبود؛ گریهام گرفت. پیامبر فرمود: ای پسر خطاب چرا گریه میکنی؟ گفتم: چرا گریه نکنم؟ تو برگزیده خدایی و این اندوخته غذایی توست، در حالی که خسرو و قیصر غرق در میوه و نعمتهای فراوانند، فرمود: ای عمر خشنود نیستی که دنیا از آن ایشان و آخرت از آن ما باشد؟ من هم پذیرفتم (بیهقی، 1414: 9/497). بنابراین، افراد ثروتمند و طبقهی غنی جامعه، بهخصوص مدیران و رهبران جامعه باید با الگوبرداری از زندگی پیامبر اکرم -صلّیالله علیه و سلم- به سادهزیستی روی آوردن و زندگی تجملاتی و آنچنانی دوری گزینند و این سادهزیستی را یکی از وظایف و مسئولیتهای اجتماعی خود در جامعه تلقی نمایند.