شهید مولوي عبدالمنان محبوب
دویمه برخه
په دې منځ کې، د هلمند ولایت، هغه غښتلی سیند او د مقاومت د ډګر ځای، بېساری رول ترسره کړ. هلمند، لکه څنګه چې له جغرافیایي پلوه د افغانستان تر ټولو لوی ولایت دی، له غیرت او زړورتیا له پلوه هم تل مخکښ پاتې شوی دی. یرغلګرو څو ځله هڅه وکړه چې دغه سیمه ماته کړي، خو هر ځل د ایمان او زړورتیا څپه ورسره مخ شوه چې هغوی یې د افغان ځواک او دینی ویاړونو په سیلاب کې ډوب کړل. د هلمند مجاهدینو لاسته راوړنې د دې ځمکې په تاریخ کې د ځلېدو وړ ستوري په څېر ځلېږي او له دې ځلېدونکو ستورو څخه یو، شهید مولوي عبدالمنان محبوب و.
د ۱۳۸۹ کال په هجري شمسي کال کې، د هلمند ولایت د نوزاد ولسوالۍ په فرهاد کلي کې یو ماشوم نړۍ ته راغی، چې وروسته یې نوم د جهاد په تاریخ کې تل پاتې شو. شهید الحاج ملا عبدالرحیم، چې د ملا عبدالمنان آخند په نوم پیژندل کیږي؛ هغه نوم چې د خدای بندګانو باندې د بندګۍ او فضل یادونه کوي. له ماشومتوبه یې د علم او دین سره مینه په زړه کې زیږیدلې وه. هغه د عالمانو په درسونو کې ګډون وکړ او قرآن او اسلامي معارف یې زده کړل. رسول الله صلیاللهعلیهوسلم فرمایي: «: «مَنْ سَلَکَ طَرِیقًا یَلْتَمِسُ فِیهِ عِلْمًا، سَهَّلَ اللَّهُ لَهُ بِهِ طَرِیقًا إِلَى الْجَنَّةِ» (رواه مسلم)؛ هر څوک چې د علم په لټه کې وي، الله تعالی ورته د جنت لاره اسانوي؛ مولوي عبدالمنان په ټول وجود دا حدیث باور درلود او له ماشومتوبه یې د علم غوښتنه د شهادت په لټه کې نښلوله.
کله چې طالبان د اسلامي تحریک په توګه د فساد او هرج و مرج پر وړاندې په افغانستان کې قیام وکړ، مولوي عبدالمنان چې لا هم ځوان و، له لومړیو ورځو څخه یې په بشپړه ژمنتیا د دې الهي کاروان برخه وګرځیده. هغه ښه پوهیده چې یوازې د شریعت حاکمیت کولی شي ظلم ختم کړي او عدالت تامین کړي. د کابل د فتحې وروسته، د هغه امانتداري او وړتیا سبب شوه چې حساسې دندې وروسپارل شي. لومړی یې د کابل د خواجه رواش هوایي ډګر مسولیت پر غاړه واخیست، وروسته د هرات هوایي ډګر مسول وټاکل شو او درې نیم کاله یې د هرات په شینډنډ هوایي ډګر کې خدمت وکړ. په دې ټولو کلونو کې، هغه هیڅکله خپل جهادي او نظامي روحیه له لاسه ورنه کړه.
مولوي عبدالمنان محبوب د اسلامي امارت د حکومت پر مهال هیڅکله په اداري دفترونو کې محدود نه و. هغه تل په نظامي عملیاتو کې برخه اخیسته او په لویدیځ، مرکزي او د افغانستان په شمال کې یې فعاله حضور درلود. د هغه زړورتیا په ټول هیواد مشهوره وه. دجنګ په ډګر کې هغه داسې ګامونه اخیستل لکه شهادت د هغه په غیږ کې وه . الله تعالی د داسې مؤمنانو په اړه فرمایي «مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا» (احزاب، ۲۳)؛ په مؤمنانو کې داسې سړي دي چې پرهغه وعده صادق وو چې له الله سره یې کړې وه، ځینې یې خپل ژوند پای ته ورساوه(شهیدان شوه) او ځینې یې انتظار کوي او هېڅکله یې خپله وعده نه ده بدله کړي.