تألیف: عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی
کمونیسم و فراماسونری
نقش فراماسونری در تقویت حرکت کمونیسم، نقشی مهم و ارزشمندی بوده است و این هم، چیز شگفت انگیز و غریبی نیست، بخاطر اینکه منبع فراماسونری و حرکت کمونیسم یکیست و محرک و فرماندهی کل شان یکیست. در بیانیهی مشرق اعظم فراماسونری فرانسوی در سال ۱۹۰۴ میلادی در صفحهی ۲۳۷ آمده است: مارکسیسم و بی هویتی هر دو زاییده فراماسونی هستند، زیرا بنیان گذاران آن کارل مارکس و انگلز از فراماسونهای درجهی ۳۱ و از منتسبان به محفل انگلیسی و از کسانی هستند که فراماسونری را اداره میکردند و به لطف فراماسونری بیانیهی کمونیستی مشهور را منتشر کردند و مجلهی آلمانی فراماسونری به نام لاتونیا در مقالهیی در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۱۸۹٤ میلادی شادی و سرور خود را از انتشار یافتن سوسیالیسم اعلان کرد و گفت: «فراماسونری در مبادی سوسیالیستی، بهترین کمک یار خود را یافته است، پس باید آن را تقویت و محکم گرداند.»
هم چنین در مجلهی آکاسیا فراماسونری در سال ۱۹۰۳ میلادی آمده است: «فراماسونری که بستر مناسب را برای انقلاب ۱۷۸۹ میلادی یعنی انقلاب فرانسوی آماده کرد، اکنون بر او لازم است که بستر را برای انقلاب کمونیسم آماده کند و بر فراماسونهاست که به طور مشترک همراه کارگران کار کنند، زیرا فراماسونری نیروهای فکری و عقلی را در اختیار دارد و تعداد کارگران نیز چشمگیر است و نیروهای ویرانگری در اختیار دارند و با جمع شدن این دونیرو، نابسامانی اجتماعی شکل می گیرد.» همچنان در پیمان نامه مجلس بزرگ مشرق فراماسونری در سال ۱۹۲۳ چنین آمده است: درگیری میان سرمایه داری و طبقات کارگر در جنبه های مختلف زندگی رو به فزونیست و بر فراماسونری لازم است که با جدیت و تصمیم قطعی یکی از دو طرف درگیری را انتخاب کند، واجب است با شیوه ها و راه های گوناگون، همهی صنعت ها و کارخانه های خصوصی را ملی اعلام کنیم.