تألیف: عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی
بررسی مختصر یهود در قرآن
ادامه:
۱۲. دشمنی یهود با نصاری، دشمنی قدیمی و مستمر است و گاهی یهود از روی فریب و نفاق دشمنی خود را پنهان کرده و برای دستیابی به اهداف و حمایت از منافعشان، به آنان اظهار دوستی میکنند. این دشمنی از زمانی آغاز شد که حضرت عیسی علیه السلام آمد و آنان را به دین حقیقی خدا و برگشت به سوی او از گناهان و دروغهایی که برخدا بستهاند و دروغهای زیادی که در دین ایجاد کردهاند، دعوت میکرد؛ در نتیجه مادر پاک و فرمانبرش را به تهمتی بزرگ متهم کردند، سپس حاکم رومی بت پرست را علیه عیسی علیه السلام تحریک کردند تا او را بکشد، خیال میکردند که عیسی در شهرها فعالیت میکند تا پادشاهی بنی اسراییل را برگرداند و خودش پادشاه شود. توطئه طبق نقشه انجام شد ولی خداوند با قدرت و معجزهی از جانب خود او را نجات داد.
پیش از حضرت عیسی و در زمان حضرت عیسی علیه السلام دو تن از پیامبرانشان یحیی و پدرش زکریا علیهم السلام را کشتند و یهود پیوسته افتخار میکنند که آنان مسیح عیسی بن مریم، پیامبر خدا را کشتهاند. خداوند متعال در سورهی نساء دربارهی آنان فرمود:
«وَبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلَىٓ مَرْيَمَ بُهْتَٰنَّا عَظِيمًا(۱۵۶) وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَكِن شُبِّهَ لَهُمْ …»
«و[نیز] به سزای کفرشان و آن تهمت بزرگی که به مریم زدند و گفتهی ایشان که: «ما مسیح، عیسی بن مریم پیامبر خدا را کشتیم» و حال آن که آنان او را نکشتند و مصلوبش نکردند، لیکن امر برآنان مشتبه شد.»