نویسنده: احمدی هروی
بخش چهارم
این تفسیر و تفکر، انسان را موجودی سرگردان معرفی نمیکند، بلکه وی را امانت داری مسئول میشناسد که لازم است استعداد های الهی خویش را شکوفا سازد و در مسیر عدالت، بندگی الله متعال و کسب علم و دانش قدم بردارد. پیامبر اکرم صلی الله علیه و سلم و همچنان اصحاب کرام رضی الله عنهم، تعریف حقیقی از سیمای انسان ارائه میکنند؛ پیامبر معظم اسلام میفرماید” اساس شخصیت مومن متشکل از اخلاق حسنه، عدالت، مهربانی، احترام به موقف و کرامت انسان، کسب علم و دانش، خدمت به مردم و تطبیق مسئولیت اجتماعی است.
معرفت و شناخت این حقیقت آفرینش، صرفا برای فکر کردن و اندیشیدن نمیباشد، بلکه بدین جهت است که باید اساس زندگی خود را بر آن استوار نماییم. لذا هر جامعۀ که شناخت درستی از کرامت انسان داشته باشد، بیتردید عدالت خداوندی را پاس میدارد، به کسب علم و دانش، ارزش معنوی و الهی قایل است، محور ارتباطات اجتماعی را اخلاق نبوی قرار داده و علاوه بر آن، خدمت به خلق الله را عبادت تلقی میکند. بر همین اساس، شناخت انسان در آیینۀ ارزشهای اسلامی، مبنا و دورخیزی در جهت شناخت جامعۀ اسلامی، تمدن اسلام و رسالت متعالی دین مبین اسلام است.