نویسنده: محبوبی
فصل اول: مفاهیم و کلیات
پیامدهای اشغال
أ. ویرانی زیرساختها و کشتار غیرنظامیان
اشغال نظامی همواره با تخریب گسترده زیرساختهای حیاتی همراه است. نیروهای اشغالگر با هدف تسلط کامل بر سرزمین مورد نظر، به طور سیستماتیک مراکز حیاتی از جمله شبکههای آبرسانی، تاسیسات برق، شفاخانهها، مدارس و راههای ارتباطی را مورد حمله قرار میدهند. این تخریبهای عمدی نه تنها زندگی روزمره مردم را مختل میکند، بلکه امکان هرگونه مقاومت سازمانیافته را نیز از بین میبرد. گزارشهای سازمانهای بینالمللی نشان میدهد که در مناطق اشغالشده، دسترسی به آب آشامیدنی سالم تا ۷۰ درصد کاهش یافته و خدمات درمانی اولیه تقریباً به طور کامل از بین میرود.
کشتار غیرنظامیان یکی از بارزترین جنایات نیروهای اشغالگر محسوب میشود. عملیاتهای نظامی که با عنوان «پاکسازی» یا «مبارزه با تروریسم» توجیه میشوند، در عمل به کشتار جمعی زنان، کودکان و سالمندان منجر میگردد. نیروهای اشغالگر با استفاده از سلاحهای پیشرفته و روشهای غیرانسانی مانند: بمباران مناطق مسکونی، حمله به مراسم عروسی و عزاداری و محاصره غذایی شهرها، به طور سیستماتیک حقوق اولیه انسانی را نقض میکنند. بسیاری از این کشتارها کاملاً برنامهریزی شده و با اطلاع کامل قوماندانهای ارشد صورت میگیرد.