فهرست بستن

فریادهای خاموش (روایاتی از زندان های دوره اشغال افغانستان)


نویسنده: محبوبی
فصل دوم: زندان های خوفناک افغانستان
درآمد

چنان که قبلاً یادآوری شد، زندان در سرزمین پهناور افغانستان پیشینه‌ی دیرینه دارد و از دیر باز در مرکز هر ولسوالی، ولایت و سرانجام در پایتخت کشور زندان‌های متعددی وجود داشته است و آمریکا نیز قطعاً زندان‌های مخفی دیگری نیز داشته است؛ اما هدف از زندان‌های افغانستان در این پژوهش، زندان‌های خوفناکی است که زندانی‌های سیاسی در آن نگه داشته و با شیوه‌های مختلف تحت شکنجه قرار می‌گرفتند که تعداد این نوع زندان¬ها در افغانستان که معروف و مشهور است و اطلاعاتی از آن‌ها وجود دارد، محدود به زندان هولناک پلچرخی و زندان خوفناک بگرام است. افراد زیادی به دلیل مخالف با نظام و رژیم دست‌نشانده‌ی آمریکا در این زندان‌ها تحت بازداشت و شکنجه قرار گرفته‌اند. در ذیل به معرفی کامل این زندان‌ها پرداخته شده، تصویر واضحی از این زندان‌ها، ترسیم شده است. در این فصل ابتدا زندان پلچرخی و سپس زندان سیاسی بگرام مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.

زندان پلچرخی
اساساً پلان و برنامه‌ی ساختن یک زندان بزرگ به شکل پخته و اساسی، در یکی از نواحی شهر کابل، در عصر شاهی در زمان صدارت محمدهاشم (1312-1325) مطرح گردید. ازآنجایی‌که این پلان در آن زمان تطبیق نشد، مجدداً در زمان صدارت محمدداود خان (1332-1342) مطرح شد؛ اما باز هم در حد یک نظر باقی ماند و جنبه‌ی عملی پیدا نکرد. این طرح یک بار دیگر در زمان صدارت نورمحمد اعتمادی (1346-1350) مطرح شد که در این دوره نیز به دلیل وضعیت بد اقتصادی محقق نشد. سرانجام در عصر ریاست‌جمهوری داود خان (1352-1357) طرح اعمار زندانی در ساحه‌ی پلچرخی کابل ابتدا مورد بازنگری قرار گرفت و سپس کار عملی آن در سال 1353 تحت عنوان پروژه‌ی محبس مرکزی پلچرخی آغاز گردید (پیرزاده غزنوی، 1389: 23-32). نقشه‌ی این زندان را یک انجینیر هندوستانی تدارک دیده و در آن اعمار چندین تعمیر را که گنجایش حدود شش تا هفت هزار تن محبوس را داشته باشد، در ساحه حدود 225.6 هکتار معادل 1128 جریب زمین در نظر داشته است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *