نویسنده: نهضت
فصل سوم: پیامدهای سبک زندگی غربی
پیامدهای فردی
ج. از خودبیگانگی و پوچگرایی«ادامه»
به تعبیر دیگر؛ پوچگرایی یا نیهیلیسم، یک جهانبینی فلسفیروانشناختی است که مبتنی بر انکار معنای ذاتی زندگی، بیهدفی وجود انسان و بیاعتباری ارزشهای اخلاقی و معنوی است. در این دیدگاه، فرد به این باور میرسد که جهان فاقد هرگونه حقیقت مطلق، هدف متافیزیکی یا ارزش بنیادین است و انسان در جهانی تهی از معنا رها شده است (ابراهیمیپور، 1400: 137- 138). این وضعیت در روانشناسی به شکل احساس پوچی مزمن، خلأ عاطفی و بحران وجودی ظاهر میشود که میتواند به اختلالاتی مانند افسردگی، اضطراب فراگیر و اختلالات شخصیتی منجر گردد
این مفهوم، پس از اظهار نظر کفرآمیز فیلسوف آلمانی (نیچه) مطرح شد و رواج یافت. وی با بیان اظهار نابودی خدا، در واقع به بی معنای ذاتی جهان پرداخت.
نکته کلیدی و مهمی که باید در تحلیل این پدیدهها مورد توجه قرار گیرد، این است که از خودبیگانگی و پوچگرایی، نه پدیدههای تصادفی یا فردی هستند، بلکه نتیجه طبیعی و عینی پیروی از اندیشههای فلسفی بیدینی و نفی ماوراءالطبیعه است. این اندیشهها، که ریشه در جریانهای فکری غربی مانند اومانیسم سکولار و لیبرالیسم افراطی دارند، انسان را از ریشههای معنوی و اجتماعی خود جدا کردهاند.