نويسنده : عبدالله اكبری
مبارزه فرهنگی یکی از اساسیترین و حساسترین بخشهای حیات اجتماعی انسانها است. این نوع مبارزه نه تنها به حفاظت از ارزشهای دینی و فرهنگی میپردازد، بلکه به دنبال احیای هویت انسانی ، تقویت اصول اخلاقی و پیشگیری از ناهنجاریهای اجتماعی است.
در دین مبین اسلام، مبارزه فرهنگی جایگاه ویژهای دارد و اصول آن نیز بر اساس آموزههای قرآن و سنت نبوی تعیین شده است.
این اصول ریشه در اخلاق اسلامی، عدالت، تعادل و محبت دارند و با هدف اصلاح و ارتقاء جامعه در جهت رضایت الهی تعریف میشوند.
اصل اول: دعوت به خیر و نیکی (امر به معروف و نهی از منکر)
یکی از مهمترین اصول مبارزات فرهنگی در اسلام، دعوت مردم به خیر و جلوگیری از انجام اعمال ناپسند است. قرآن کریم میفرماید:
“وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَـٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ” (آلعمران، آیه ۱۰۴)
این اصل به معنای دعوت مردم به رفتارهای اخلاقی، اجتماعی و دینی است که جامعه را به سمت ارزشهای عالی سوق میدهد و از کژیها و ناهنجاریها جلوگیری میکند.
در مبارزات فرهنگی، تأکید بر این اصل به معنای تشویق جامعه به پایبندی به هنجارهای اسلامی و جلوگیری از تبعیت از فرهنگهای مضر و فاسد است.
ادامه دارد…