نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: تجزیه طلبان
کشورهای مترقی
کشورهای پیشرفته با واکنش ملایم به تجزیهطلبی برخورد میکنند؛ البته این رویه ملایم بعد از جنگ جهانی دوم شروع شد، قبل از آن کمتر سابقه داشته است. در این کشورها استقلالطلبان آزادانه همچون دیگر گروههای سیاسی نظرات خود را بین مردم تبلیغ میکنند بدون اینکه از جانب حکومت با کوچکترین ممانعتی روبرو شوند. چنین وضعیتی در اخیر به نظرخواهی و همهپرسی از مردم ختم میشود و تصمیم نهایی را مردم میگیرند و حکومتها هم به نظر مردم احترام میگذارند.
لازم به یادآوری است، کشورهای که از نظر فرهنگی و اقتصادی عقبمانده هستند بیشتر با مشکل تجزیهطلبی روبرو میشوند. اما کشورهای پیشرفته خیلی کم چنین مشکلاتی دارند. بسیار از کشورهای ثروتمند و پیشرفته از نظر اقتصادی قبلا قدرتهای جهانخوار و استعماری بودند و ثروتشان از راه غارت ملتهای ستمدیده تأمین شده است. این کشورها ملتهای آزاد زیادی را در چهارسوی دنیا زیر استعمار خود درآورده بودند که هیچ قرابت فرهنگی، تمدنی، تاریخی و منطقهای با آنها نداشتند. به همین دلایل بسیاری از این ملتها در نیمه اول قرن بیستم با جنگهای خونین استقلال خود را گرفتند. اکثر کشورهای دیگر در نیمه دوم قرن با مسالمت، آزادی خود را به دست آوردند. بعضی از این کشورهای استعمارگر تا حال هم چندزبانه یا چند فرهنگ هستند؛ اما چون از جهات دیگر وجه اشتراکهای زیادی باهم دارند باعث شده دچار تجزیه نشوند. البته دلیل عمده عدالت اجتماعی است که باعث قوام، دوام و یکپارچگی این کشورها شده است.
ادامه دارد….
طرح ناکام تجزیه افغانستان
