بغاوتگران، نامی که بعد از فتح افغانستان و برچیده شدن نظام پوسیده جمهوریت بالای لندغرانی گذاشته شد که ملت افغانستان در زمان اشغال نیز از گزند آنها در امان نبودند.
بغاوتیان امروز درآن زمان با اینکه هیچ پست و مقام و مسئولیتی در دولت وقت نداشتند با آنهم بیشتر اوقات با خود سلاح حمل مینمودند و با کبر و غرور زیادی در شهرها رفتوآمد میکردند.
در هر منطقه و محلی که گذر این فرومایگان میافتاد برای مردم آن محل، جز ویرانی، جنگ، ناامنی، دزدی، قتل و اختطاف چیز دیگری بهارمغان نمیآوردند.
در ولایات شمالی و بهخصوص پایتخت کشور وجود این افراد عامل اصلی تمام مشکلات شمرده میشدند و هیچ اداره امنیتی توان مقابله با آن ها را نداشت.
با سقوط جمهوریت و پایان اشغال بیستساله تعداد زیادی از این لندغران بهخصوص رهبران خودخواندهشان بخاطر گذشته سیاهشان فرار را بر قرار ترجیح دادند و به دامان کشورهای دیگر پناهنده شدند.
از آن روز بهبعد عدهی انگشت شماری با بازیچهقرار گرفتن بهدست رهبران فراریشان و به امید دریافت پولهای هنگفت دست بهسلاح بردند و علیه نظام اسلامی اعلان بغاوت نمودند.
اعلانیکه با اعلامیه مرگشان به دستان پر قدرت مجاهدین نظام اسلامی فاصله زیادی نداشت و زودتر از آنچه فکرش را بکنند زندگی و آخرتشان را فدای خواستههای شخصی و نامشروع عدهای فراری نمودند.
اکنون اما بغاوت علیه نظام اسلامی افغانستان پایان یافته و جز عدهاندکی که آنهم در خارج از افغانستان حضور دارند و در صفحات فیسبوک و فضای مجازی حرف از بغاوت میزنند، دیگر نشانهای از این دونمایگان غربزده در این خاک مشاهده نمیشود.