مقدمه
به نام خدایی که هنرمندیاش بارز است و دیده از درکش عاجز، خدایی که زینت آدمی را علم قرار داد و اسباب رسیدنش را حلم، خدایی که زمین و زمان از اوست و ستایش خلقی بر درگه اوست، خدایی که فریاد بیگناهان را شنواست و افعال گناهکاران را بینا، خدایی که اندیشهایمان وامدار از کرامتش باشد و قلم فرساییمان از سر عنایتش، خدایی که فریادرس فریادهاست و دادرس بیدادها، خدایی که لطفش یاور مظلومان است و قهرش کیفر ظالمان، خدایی که وعدهاش مؤمنان راست و وعیدش کافران را. اینک که در سایه الطاف الهی، توفیقی حاصل شد و بابی دیگر از معرفت بر تاریکخانه ذهنم گشاده گردید و پردهی از پنهانکاری ظلمان برداشته شد و حقایق پنهان برای جهانیان آشکار گردید، بر زمین اخلاص پای میگذارم و دامن شکر میگشایم و پیشانی شکر و سپاس میسایم که بساط مدعیان و فخرفروشان از سرزمین فقیران به همت دلیران برچیده شد. باشد تا فیاض بی نیاز و خداوند سبحان، همچنان از خوان علم و معرفت خویش دریغم نفرماید و سفره نعمت خویش را در مقابلم بازگرداند. پس: سزد که نامش، همواره متصل به زبان باشد و یادش همیشه به نهر دل روان و رواست: ترنم مدادم این زمزمه که خدایا دلی ده حقیقت شناس، زبانی سزاوار حمد و سپاس!
زندان در فراشد تاریخ فراز و نشیبهای زیادی را پشت سر گذاشته است. زندان از قدیمالایام با شکل و شمایل گوناگون وجود داشته است و برخوردها با زندانیان نیز غیرانسانی و بسیار وحشتناک بوده است. زندان عمری به درازای تاریخ حکومت و به قولی عمری به درازای عمر بشر دارد. ازآنجاییکه پیشینهی زندان با تاریخ پیدایش حکومتها در روزگاری بسیار دور گره خورده است، تعیین تاریخ تأسیس نخستین زندان در جهان، اگر ناممکن نباشد، قطعاً کار بسیار دشواری است. اما پیشینهی زندان در اسلام به زمان خلافت خلیفهی دوم مسلمانان، حضرت عمر فاروق -رضیاللهعنه- برمیگردد. پیش از این تاریخ مجرمان یا در مسجد یا در دالان خانه زندانی میشدند. تا اینکه در زمان خلافت حضرت عمر –رضیاللهعنه- خانهای بهعنوان زندان تعیین شد و همچنین در سرزمین که امروز از آن به نام افغانستان یاد میشود، زندان پیشینهی بس طولانی دارد. اسناد تاریخی دلالت بر موجودیت زندانها به اشکال مختلف در نواحی متفاوت این مرزوبوم دارد که از قرنها قبل موجود بوده و به شیوههای معمول همان عصر از آن استفاده به عمل میآمده است.