ترتیبکننده: کرار
فصل سوم
ادامه صورت و حقیقت:
اگر به مطالعۀ تاریخ اسلام بپردازید و فصلها و برگهای آن را از نظر بگذرانید، درخواهید یافت شهادتینی که صحابه و مسلمانان در قرنهای اول بر زبان میآوردند، حقیقتی استوار و ثابت و بسان درختی پاک بود که ریشهاش پا برجا و شاخ و برگ آن در آسمان باشد و میوۀ خود را همواره با اذن پروردگارش بدهد.
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ ﴿۲۴﴾
تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿۲۵﴾
آيا نديدى خدا چگونه مثل زده سخنى پاك كه مانند درختى پاك است كه ريشه اش استوار و شاخه اش در آسمان است (۲۴) ميوه اش را هر دم به اذن پروردگارش مى دهد و خدا مثلها را براى مردم مى زند شايد كه آنان پند گيرند (۲۵)
در حالیکه شهادتین ما الفاظی برهنه و بیروح است و لذا میبینید در زندگیمان هیچ تأثیری نمیگذارد. ولی باز سعی داریم حیات اصحاب پیامبر صلی الله علیه و سلم را بر زندگی خود تطبیق دهیم و امیدواریم توحید ما هم میوۀ خود را همواره بدهد و مانند صدر اسلام، عجائب و شگفتیها بیافریند! تازه وقتی انتظار ما به ثمر نمیرسد، زمین و زمان را به زیر سؤال میبریم که مگر ما هم مسلمان نیستیم؟ مگر نماز نمیخوانیم و روزه نمیگیریم؟ لا إله إلا االله ورد شبانروز زبانمان نیست؟! پس چرا چنین تفاوت وحشتناکی میان روزگار ما و خلفای راشدین وجود دارد؟! ثمرات درخت ایمان! و نتایج نماز و روزهمان کجاست؟! کجاست آن نصر مبین و استخلاف و تمکینی که خداوند وعده داده است: وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ﴿۵۵﴾
خدا به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده اند وعده داده است كه حتما آنان را در اين سرزمين جانشين [خود] قرار دهد همان گونه كه كسانى را كه پيش از آنان بودند جانشين [خود] قرار داد و آن دينى را كه برايشان پسنديده است به سودشان مستقر كند و بيمشان را به ايمنى مبدل گرداند [تا] مرا عبادت كنند و چيزى را با من شريك نگردانند و هر كس پس از آن به كفر گرايد آنانند كه نافرمانند (۵۵)
بیائید خویشتن را فریب ندهیم!! و اعتراف بکنیم که آنها در دین خود واقعا جدی و صادق بودند و توحید و نمازشان واقعی بود و ما از این واقعیتها بیبهرهایم. پس امید به این که آنچه را حقیقت میوه داد، صورت ببار آورد، وهم و خیال و عین محال است.