ترتیبکننده: کرار
فصل سوم
ادامه صورت و حقیقت
در این که ما هم لا إله إلا الله را بر زبان میآوریم تردیدی نیست و خیلی از ما هـم معنی آن را میدانند، لیکن صورت چیـزی و حقیقـت چیـز دیگـری اسـت. اصـحاب پیامبر رضیالله عنهم و مسلمانان صادق و راستین، در اقرار به یگانگی خداوند صداقت و خلـوص داشتند و وقتی میگفتند لا إله إلاالله، از ژرفای دل و جان اعتقاد داشتند که جـز اللـه، خدا پروردگار و روزیدهنده و سودرسان و زیانرسانی وجود ندارد و مالکیت، خلقت و فرمانروایی شایسته اوست و او است کـه ملکـوت هرچیـزی را در دسـت دارد، پنـاه میدهد و در پناه نمـیرود. و عشـق و محبـت، بـیم و هـراس و عبـادت و نیـایش و آرزوها و خواستهی آنها همه در جهت رضای خدا بود، در نتیجه بنـدگانی شـدند کـه هرگز جانب حق را رها نمیکردند و بـه قـدری شـجاع نیرومنـد بودنـد کـه از دشـمن هراسی نداشتن و از مرگ نمیترسیدند و به ملامت دیگران اهمیت نمیدادند.