ترتیبکننده: کرار
حضرت اسماعیل علیه السلام در مکه
همین که حضرت اسماعیل علیه السلام کمی بزرگ شد و به سن گشت و گزار رسید، حضرت ابراهیم علیه السلام تصمیم گرفت محبت الهی را بر محبت او مقدم دارد و با ذبح وی رویای خود را تحقق بخشد. حضرت اسماعیل علیه السلام نیز در مقابل امر الهی و تصمیم پدر تسلیم و راضی گردید. اما خداوند متعال ذبح عظیم قربانی بزرگی را فدیه او قرار داد و اسماعیل را سالم نگه داشت تا او در کار دعوت الی الله و جهاد فی سبیل الله را عهده دار شود؛ انتخاب گردد. حضرت ابراهیم علیه السلام به سوی مکه برگشت، آنجا پدر و فرزند هر دو مشغول ساختن بیت الله شدند و دعا میکردند که خداوند متعال این خانه را قبول فرماید و در آن برکت دهد و مرگ و زندگی آنان را بر اسلام کند و اسلام را با مرگ آنان پایان ندهد، بلکه این نعمت بزرگ را نصیب فرزندانش نیز بفرماید تا آن را در آغوش گرفته، محافظت نمایند و مردم را به سوی آن دعوت کنند و آن را بر هر چیز ترجیح دهند، تا اینکه این دعوت در سراسر جهان منتشر شود. آنان از خداوند متعال خواستند که در میان اولادشان پیامبری برانگیزد که دعوت پدربزرگ خود حضرت ابراهیم علیه السلام را تجدید نموده و برنامه او را کامل نمایند.