رد پای کمونیزم

نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: علل جنگهای داخلی ( نخبگان بی تجربه)
بعد از روی کار آمدن نظام جمهوری دموکراتیک خلق، حکومتی تحت نام دموکراسی تشکیل دادند که حزب کمونیست شاخه خلق نه‌تنها برای احزاب کمونیستی دیگر مانند مائوئیست‌ها جای به فعالیت نگذاشته و رهبرانشان را اعدام نمود؛ بلکه برای شاخه کمونیستی جناح پرچم که هم‌فکرشان بود، نیز عرصه را تنگ نمود و ببرک کارمل را تبعید و اعضای بلندپایه آن را زندانی یا به سفارتخانه‌های افغانستان در خارج فرستادند. این نوع حکومت‌داری سفاکانه و بیگانه از فرهنگ دینی افغانی که مبنای آن را افکار وارداتی از شوروی و چین تشکیل می‌داد، خود را دموکراتیک و دلسوز قشر زحمت‌کش دانسته و با بی‌رحمی تمام، اپوزوسیون را سلاخی می‌کردند. بااین‌حال نه‌تنها جایی برای مشارکت عموم نمی‌گذاشتند؛ بلکه برای انشعابی دیگر در سازمان خود از قبیل پرچم یا بر عکس زمینه فعالیت نمی‌دادند و تنها به منافع جناح خود توجه نموده و آن را بر مصالح ملی ترجیح می‌دادند.
نخبگان سیاسی کمونیست افغانستان، از لحاظ فکری، ریزه‌خوار دسترخوان شوروی، چین، کشورهای غربی و همسایه بودند. آراء و اندیشه‌های آنان را بدون در نظر داشت تفاوت جامعه خود با آن کشورها، هو به هو یا شدیدتر به اجرا می‌گذاشتند. این نخبگان بی‌تجربه، هرگز برای بومی‌سازی افکار وارداتی از شرق و غرب کار بسزای انجام نداده و صرفاً به پیروی و تقلید از آنان ادامه می‌دادند. بدتر از آن، این بود که گاهی از دست‌نوشته‌های احزاب کمونیستی ایران نیز تقلید می‌کردند.
ادامه دارد….