نویسنده: محبوبی
مسئولیت ثروتمندان در قبال نیازمندان
ادامه
قابل به ذکر است که صدقات را باید از بهترین و محبوبترین اموال انتخاب نمایید، نه اینکه از میان بدترین و فاسدترین اموال؛ زیرا خداوند -تبارک و تعالی- در این مورد میفرماید: «لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ» (آل عمران، 92). ترجمه: شما هرگز به مقام نیکوکاران و خاصان خدا نخواهید رسید، مگر از آنچه دوست میدارید و محبوب شماست، در راه خدا انفاق کنید و آنچه انفاق کنید، خدا بر آن آگاه است.
دادن زکات اموال به مستمندان و فقرا، نوعی همکاری و همبستگی اجتماعی است که از خصوصیات دین مبین اسلام است و آیین و اندیشههای دیگر از این ویژگی برخوردار نیستند، تا بدین وسیله جامعهی یکپارچه، یکدست، هماهنگ و مقتدر و به دور از کجرویها و بیماریهای درونی مثل کینه، دشمنی و حسادت باشد. مسلمانان همانند یک پیکرند که هرگاه عضوی از آن به درد آید سایر اعضا در بیداری و تب و رنج با او همدردی میکنند. پیرامون مضمون این مدعا از گفتههای گهربار پیامبر اکرم -صلّیالله علیه و سلم- نقل شده است که فرمودند: «المؤمنون کرجلٍ واحد إن اشتکی رأسه تداعی له سائر الجسد بالحمّی و السّهر» (متفق علیه). ترجمه: مؤمنان در دوستی، مهربانی و مهرورزیشان همانند یک پیکرند که چون عضوی به درد آید، سایر اعضا در بیداری و تب و رنج با او همدردی میکنند.
سعدی -علیه الرحمه- مضمون این حدیث را چه زیبا به نظم کشیده است:
بنیآدم اعضای یک پیکرند *** که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار *** دیگر عضوها را نماند قرار
بنابراین، چه دشمنان اسلام بپذیرند و چه نپذیرند، دین مبین اسلام در درجهی اول دین اجتماعی است.