نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل اول: مسیحیت در ترازوی نقد و بررسی
مسیح -علیهالسلام- در پرتو قرآنکریم
قرآنکریم چنان که شایسته و بایسته است، حضرت عیسی -علیهالسلام- را به معرفی گرفته است و از رسالتش در بنیاسرائیل، ادامه و تکمیل شریعت حضرت موسی –علیهالسلام- و دشمنی یهود بهخوبی سخن رانده است. از آنجایی که بررسی مفصل این موضوع به درازا میانجامد و از حوصلهی این نوشته بیرون است، گفتههای قرآنکریم در مورد حضرت مسیح -علیهالسلام- به گونه فهرستوار مورد بررسی قرار گرفته است:
- او پسر مریم –علیهاالسلام- بود، ابن الله یا ثالث ثلاثه نبود. مادرش به امر خداوند، بدون شوهر حامله شد: «إِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ» (آلعمران، 45). ترجمه: و آنگاه که فرشتگان گفتند: اى مريم، خداوند تو را به كلمه خود که نامش مسيح، عيسى پسر مريم است و در دنيا و آخرت آبرومند و از مقرّبان است، مژده میدهد.
- عیسی -علیهالسلام- خدا نیست، بلکه فرستادهی خدا است؛ زیرا تمام معجزات که حضرت عیسی -علیهالسلام- داشت، نسبت هیچکدام را به خود ننموده است. بلکه تمام معجزات را به خداوند نسبت داده است.
- عیسی -علیهالسلام- به هدف تکمیل شریعت موسی -علیهالسلام- فرستاده شده بود و او همواره مردم را به عبادت الله دعوت میکرد.
- عیسی -علیهالسلام- هیچگاه خود را إله نخوانده، بلکه همواره میگفت: «إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ» (آلعمران، 51). ترجمه: همانا خداوند پروردگار من و پروردگار شما است، پس تنها او را بپرستید.
- دعوت حضرت عیسی -علیهالسلام- جهانی نبود، بلکه منحصر به بنیاسرائیل بود. خداوند –تبارکوتعالی- میفرماید: «وَرَسُولًا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ» (آلعمران، 49). ترجمه: و او [عیسی] را به صفت پیامبر بهسوی بنیاسرائیل فرستاد.
- عیسی –علیهالسلام- نه به دار آویخته شد و نه هم به قتل رسید، بلکه خداوند او را بهسوی خود به آسمانها بلند کرد: «وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا ۚ بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا» (نساء، 157-158). ترجمه: و بهخاطر این گفتهشان که مسیح، عیسی بن مریم، رسول خدا را ما کشتیم و او را نکشتهاند و او را بر دار [نیز] نکردهاند، بلکه [حقیقت امر] برای آنان مشتبه شد و آنان که در [باره] او اختلاف کردند، قطعاً از [حال] او در شکند و به او یقین ندارند. بلکه از گمان پیروی میکنند و بهیقین او را نکشتهاند. بلکه خداوند او را بهسوی خویش بلند برد و خداوند پیروزمند فرزانه است.