ترتیبکننده: کرار
از تولد تا بعثت
با عمویش ابوطالب
بحیری گرچه اهل این برنامه و تشریفات نبود، اما چون همراه قافله آثار خارق العادهای را مشاهده کرد. لذا نسبت به رسول اکرم صلیالله علیه و سلم علاقهمند گردید، و علامات نبوت را در وی تشخیص داد، به همین سبب ابوطالب را نیز به مقام والای حضرت رسول صلیالله علیه و سلم آگاه کرد و به وی گفت: به شما توصیه میکنم که برادر زادهات را به وطنش برگردانید و از ناحیه یهود مواظب وی باشید، مبادا به او آسیبی برسانند، زیرا این برادر زادهات در آینده دارای مقام بزرگی خواهد شد، ابوطالب نیز بعد از این واقعه، حضرت رسول الله صلیالله علیه و سلم را به سلامتی به مکه آورد. این داستان به تفصیل در سیره ابن هشام ذکر شده است. اما عده زیادی از محدثان از نظر روایت و درایت، آنرا مورد نقد قرار داده اند.
علامه شبلی نعمانی در سیرة النبی میگوید: کلیه روایات مربوط به این ماجرا مرسل هستند، هر کسی این داستان را از صحابه روایت کرده مستقیماً نشنیده بلکه از دیگران روایت نموده است. امام ترمذی بعد از روایت آن فرموده است: «هذا الحدیث حسن غریب لانعرفه الا من هذا الوجه» این حدیث حسن غریب است که بجز این سند، از آن آگاهی نداریم. لذا روایان این حدیث یکی عبدالرحمن بن غزوان است که اهل فن درباره او کلام کرده اند. علامه ذهبی فرموده است: این راوی، احادیث منکر را روایت میکند و از منکرترین این روایتها داستان بحیری است. یکی از دلایل نقد حدیث فوق این است که در آن گفته شده ابوطالب حضرت رسول صلیالله علیه و سلم را به همراه بلال فرستادند، علامه ابن قیم رحمهالله در زادالمعاد میفرماید: » آنچه در کتاب ترمذی و غیره آمده که ابوطالب بلال را با او فرستاد، اشتباه آشکاری است، زیرا بلال در آن هنگام اصلا موجود نبود، اگر هم بود با عموی رسول اکرم صلیالله علیه و سلم و ابوبکر نبود.