نویسنده: محبوبی
فصل سوم: وضعیت اسفناک زندانیان
روایاتی تکاندهنده از جهنم گوانتانامو
پیش از اینکه به روایات تکاندهندهی این زندان پرداخته شود، پسندیده است ابتدا اطلاعاتی در مورد این زندان ارائه شود. زندان گوانتانامو بهعنوان بدنامترین زندان جهان با قدمت بیش از بیست سال، در چهار دوره ریاست جمهوری آمریکا، به نماد نقض حقوق بشر تبدیل شده و لکه ننگ ماندگاری از نقض حقوق بشر بر پیکر آمریکا است. این زندان از سال 2002 ایجاد شد و 780 زندانی از 48 کشور را در خود جای داده بود. سوالی که در مورد این زندان در ذهن ایجاد میشود این است که در هنگام تأسیس زندان گوانتانامو، آمریکا پایگاههای نظامی زیادی در کشورهای متعددی داشت و میتوانست زندانیان را در هر یک از این پایگاههای نظامی حبس نماید، پس چرا این زندان را در خلیج گوانتانامو تأسیس کرد؟ پاسخ درست و کوتاه این است که پایگاههای نظامی آمریکا در اروپا و دیگر مناطق جهان، بهنوعی در منظر دید رسانهها عموم بوده است. آمریکا این خلیج کوبا را انتخاب کرد تا شکنجهها در جایی دور از دسترس نظام قضایی ایالات متحده و نظارتهای بینالمللی صورت بگیرد. در این زندان افراد زیادی بیگناه، مدت زیادی را در حبس و شکنجه سپری نمودهاند که سرانجام با اثبات بیگناه از زندان رهایی یافتند. شاید در دنیا کمتر کسی یافت شود که نام گوانتانامو را نشنیده باشد و از آن تصویر ترسناکی در ذهن خود نداشته باشد. شاید همه فکر میکنند امریکا، افراد و اعضای گروه القاعده، امارت اسلامی و دیگر گروها را توقیف و در این زندان انداخته باشد. اما تمام ماجرای این نیست، بلکه افرادی هم هستند که در این زندان سالها در بند بوده و مدعیاند که وابسته به هیچ گروهی نیستند و بهار جوانیشان را بدون اثبات کوچکترین جرم در این زندان به خزان پیری مبدل نمودند و سختترین شکنجهها را به جان خریدند. در ذیل به روایات دردناک و اندوهناک چند نفر از زندانیان گوانتانامو پرداخته شده است.