نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: پیشینه تاریخی ایران و افغانستان
هنر و فرهنگ در شهرهای بزرگ افغانستان ( ادامه بامیان)
در بامیان معابد بودایی وجود دارند که در آن پیکرههای گِلی رنگآمیزی شده موجود بوده و احتمالاً در سده سوم میلادی بنا شده و هنوز تا سدههای هفتم و هشتم میلادی فعال بودهاند. این معابد از هنر و فرهنگ هندی گندهارا و پُست – گوپتا تأثیر پذیرفته بودند. گمان میرود این نمادها توسط کیداریها (بازماندگان کوشانیان) یا حتی یفتالیان ترویج داده شده باشند، و به گفته زائران چینی همچون هوانتسنگ، اینها بودائیانی زاهد و پارسا بودند. بر روی تپهای مشرف به جنوب، دو فرورفتگی کندهکاریشده تندیسهای بودا را در برمیگیرند. داخل این فرورفتگیها را نقشهای مذهبی با هالههای نوری رنگین فراگرفته بود. در زیر تاق قوسی حافظ تندیس ۳۸ متری بودا، ایزد بزرگ خورشید، یا احتمالاً همان میترا، جامهای از خفتان و ردایی آویخته بر تن دارد که در قسمت سقف آن دو ردیف از شاهان اهداکننده خیرات دیده میشدند. در فرورفتگیهای دیگر، پیکرههای بوداسف با لُنگهایی بر تن و شالهایی آویخته بر سر دیده میشدند. ساختار سقف تاقها مشابه همتاهای آن در آسیای میانه است.