نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: هنر و فرهنگ حاکمیت های بزرگ افغانستان
فرهنگ در زمان تجاوز غربیها
برنامههای فرهنگی: کشور ما در آن زمان صحنه رقابت و تاختوتاز تمام کشورهای غربی و همسایه در ترویج برنامههای فرهنگی خود بودند. سفارتخانهها و کنسولگری تمام کشورها مستقر در افغانستان در پی ترویج فرهنگ خود بودند. هر کشوری در مدت بیست سال تلاش نمودند تا پیروانی برای اهداف فکری و فرهنگی خود بیابند و پرورش دهند. کشورهای اسلامی به پرورش تندروان اسلامی، غربیان در پی پرورش تندروان ضد دین و ایران علاوه بر ترویج فرهنگ غرب و مذهب خود، به فکر ساختن لشکری دهها هزار نفری از مردم ما بودند. غربیها به فکر برآورده سازی نیازهای فکری، فرهنگی آموزشی مفید و مناسب برای مردم افغانستان نبودند؛ بلکه برنامههایشان شامل آموزش رقص، موسیقیهای رپ و راک، مد و لباس به سبک غربی و خیانت به وطن بود.
ورود تکنوکراتهای افغان: ورد تکنوکراتهای افغان و دادن پستهای کلیدی به این افراد یکی دیگر از محورهای تهاجم فرهنگی غرب در افغانستان بود. در اوائل حکومت جمهوری تحت اشغال، با توجه به این که شرایط افغانستان اندکی به ثبات نسبی رسید بود، بسیاری از تکنوکراتهای افغانی که در دوران جنگ داخلی و زمانی که کشور در معرض خطر بود، افغانستان را ترک کرده بودند. وقتی اوضاع این کشور آرام شده، و آنها با داشتن تابعیت خارجی برگشته بودند درحالیکه تابعیت خارجی خود را نیز ترک نکرده بودند. با توجه به اینکه افغانستان به افراد متخصص و تحصیلکرده نیاز داشت، این افراد بیشترین قدرت در افغانستان را قبضه کرده بودند. در کابینه دولتهای جمهوریت در زمان کرزی و غنی، اکثر چهرهها تحصیل کرده در اروپا و غرب صاحب کرسیهای بلند بودند. این مسئله بارها مورد اعتراض جنگسالاران تمامیت خواه قرار گرفته بود. قابل ذکر است که تکنوکراتهای افغان کاملاً در راستای فرهنگ غرب و آمریکایی عمل میکردند و نماینده تطبیق قانون غرب و مظهر فساد در افغانستان بودند.
سایه همسایه
