طرح ناکام تجزیه افغانستان

نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: وطن‌فروشان قرن بیستم
گروپ‌های نام نهاد جهادی در آن وقت در هماهنگی کامل به سرکردگی برهان‌الدین ربانی، گلبدین حکمتیار، احمدشاه مسعود، عبدالرب رسول سیاف، عبدالعلی مزاری، عبدالرشید دوستم، کریم خلیلی، اسماعیل‌خان، حاجی قدیر و… به همراهی کمونیستان مشاور خود این وطن را به ویرانه مبدل ساختند. نیروهای احمدشاه مسعود که در آن زمان قدرت نظامی کشور را به خود اختصاص داده بود، با بی‌رحمی تمام بر مخالفین خود از تمام جناح‌ها می‌تاختند و خون ملت را به بهانه‌های مختلف می‌ریختند. فجایع رهبران فوق‌الذکر علاوه بر کشتار، تجاوز به مال و ناموس مردم، مهاجرت‌های گروهی، تخریب کشور و بدتر از همه تطمیع قدرت‌های بزرگ به تجاوز مجدد به افغانستان است. این رفتار ظالمانه این رهبران در پشت پرده به نفع امریکا و ناتو بود. در این زمان ظهور امارت اسلامی جهت کاهش این بدبختی و ختم ملوک‌الطوایفی، به منزله دوای مُسکن موقتی بود که برای مدت کوتاهی تقریبا تمام کشور را زیر سلطه واحدی قرارداد و امنیت سرتاسری را به وجود آورد؛ اما هرگز امریکا و ناتو را قانع نساخت که نباید به افغانستان تجاوز کنند. بعد از خروج نیروهای اشغالگر شوروی و ازبین‌رفتن نظام وطن‌فروش کمونیستی، ختم جنگ‌های داخلی توسط امارت اسلامی اول، کشورهای غربی پلان‌های را برای تجاوزشان به افغانستان روی دست گرفتند. وطن‌فروشان قدیم و جدید، فراریان خراب‌کار، دزدان شب، این بار باز برای ملت خود بدبختی‌های جدید و طولانی‌مدتی را رقم زدند و در همین وقت صدها تن از نخبگان وطن‌فروش افغان دست غلامی را به کشورهای غربی و متجاوز دراز نمودند، این افغان‌های خائن و خاک‌فروش، سنگ بدبختی و بیچارگی مجدد کشور به خون‌خفته را در بن آلمان تهداب گذاری نمودند.