نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل سوم: اوضاع افغانستان در عصر کمونیسم
وضعیت ادبی
پس از استقرار رژیم کمونیستی در افغانستان که پس از نظام جمهوری (1352-1357هـش) روی کار آمد، بر تمام روابط سیاسی و اجتماعی به خصوص فرهنگ و ادب تأثیر گذاشت. از جمله تأثیرهای مخرب این رژیم اشغالگر، رویارویی با مقدسات دینی، استفادهی افراطی از «رنگ سرخ» در جهت تبیین اهداف کمونیستی و ورود واژهی «سرخ» در متون ادی بهویژه شعر و داستان آن روزگار بود. فرهنگستیزی و دینستیزی کمکم به صورت علنی و آشکار اعمال میشد. با به میان کشیدن اندیشه و تفکرات مارکسیستی – لنینیستی در عرصهی مطبوعات و راهاندازی بحثهای فلسفی، دینستیزی را جنبهی عملی بخشید؛ بهعنوان مثال: هنگامی که یک نویسندهی کمونیست در مورد بیدل مطلبی مینویسد، در قدم نخست مثالهای از فلسفه ارائه میکند که اصلا در مباحث اصلی آن از اینگونه مطالب خبری نیست. از آرا و افکار بیدل نتیجهی ماتریالیستی ارائه میکند و بازشدن گرههای کور اندیشهی وی را مرهون توسل به نگرش مارکسیستی – لنینیستی قلمداد مینماید. هر چند این نویسنده افغانی نیست، اما انتشار چنین آثاری در کشور جز با هدف خرافی جلوهدادن منشأ باورها و عقاید مردم و علمی جلوهدادن فلسفهی کمونیستی نبوده است.
افغانستان در چنگال کمونیسم
