تالیف: سید ابوالحسن ندوی
وضعیت اخلاقی
یهود از نظر اخلاقی به حدی از انحطاط و پستی رسیده بودند که برای تأمین نیازهای خود به کارهای مرموزی مانند سحر و جادو و گذاشتن سم در غذای مخالفان دست میزدند و خود را به ایرادگیری و کنایهگویی و نیرنگبازی سرگرم میکردند و در گفتگوهای خود کلماتی موهم که دارای دو معنی باشد، ولی گوینده معنی بد را اراده کند، بهکار میبردند، چنانکه اغلب مردم کینهتوز و شکستخورده چنین میکنند. مهارت یهود در فنون سحر و کاهنی از واقعیات تاریخی است. رهبران و دانشمندانشان به مهارت در این فنون مباهات و افتخار میکردند.
قرآن نیز به این نکته اشاره میکند:
“وَاتَّبَعُوا مَا تَتْلُوا الشَّيَاطِينُ عَلَى مُلْكِ سُلَيْمَانَ”
و یهود پیروی کردند از آنچه را که شیطانها در سلطنت سلیمان مىخواندند.
علاقهمندان یهود به سحر تا زمان حضرت رسول اکرم صلىاللهعليه و سلم باقی بود. خاورشناس معروف یهود، «مارگلیوت» (Margoliouth) که به انتقاد از اسلام و رسول اکرم صلىالله عليه و سلم شهرت دارد، میگوید:
«این یهودیان در فن سحر بسیار چیرهدست بودند، اسلحه آنها هنر سیاه (سحر) بود که استعمال آن را به جنگ علنی و مقابله در میدان جنگ ترجیح میدادند.»
نبی رحمت
