نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: دری و فارسی
ادامه
در این میان داستان استفاده از زبان تاجیکی به جای فارسی و دری نیز به گفته پژوهشگران بار سیاسی داشته است. چنانچه محمد جان شکوری بخارایی که بعداً به «محمد شریفاویچ شکوراف» معروف شد، از ادیبان و نویسندگان تاجیک در کتابی تحت عنوان سرنوشت فارسی تاجیکی فرارود در سده بیستم معتقد است که بلشویکهای کمونیست در پی انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ میلادی نام زبان فارسی را به تاجیکی تغییر دادند و تلاش کردند تا برای فارسیزبانان آسیای میانه تلقین کنند که «زبان شما تاجیکی است» و با زبان فارسی و یا دری که زبان ایران و افغانستان است، تفاوت ریشهای دارد.
سیاسیون کمونیست تاجیکستان در پی تغییر خط در این کشور شدند تا جایی که مردم زبان تاجیکی را با الفبای سیریلیک که در آن تغییراتی داده شده است، مینویسند و به آن الفبای تاجیکی میگویند. برخی زبانشناسان، تاجیکی را لهجهای از فارسی میدانند و برخی دیگر آن را گویشی از فارسی (پیمان ۱۳۹۸).
اما شمار مخالفان این نظریهها نیز زیاد است. مخالفان نظریه جداپنداری پارسی دری و تاجیکی معتقدند که دری صفت زبان فارسی و تاجیکی یکی از لهجههای زبان فارسی است.
سایه همسایه
