تالیف: عبدالهادی مجاهد
مناقشه شبهاتی در مورد مشارکت در دیمورکراسی و پاسخ به آن؛
فرق پنجم: مصدر قانون در دیموکراسی خواهشات مردماند، و معیار حق را رأی اکثریت تشکیل میدهد، اما در شوری اسلام اکثریت در وضع احکام و میعاریت آن هیچگونه مداخله و نقشی ندارد، بلکه به عوض اکثریت قوت دلیل اعتبار دارد،اگرچه این دلیل قوی تنها توسط یک تن ارائه شده باشد.
فرق ششم: دیموکراسی در اروپا و در جامعهی الحادزدهی غرب نشأت نموده که در آنجا دین در همهی موارد زندگی و نظام نقش خود را از دست داده و بیاهمیت شده و تنها در گوشهی کلیسا محبوس گردانیده شده است. ولی شوری جزء نظام اسلام است که در همهی امور مربوط به زندگی و نظام که در موردش نص صریح موجود نباشد تأثیرش را دارد، و مسلمانان بر عمل کردن بر آن تشویق شدهاند.
پس بنابر فرق های فوقالذکر، دیموکراسی و شوری اسلام دو نظام جدا از همدیگراند که یکی آن از اسلام و دیگرش از الحاد سرچشمه گرفته است، و آنانکه میخواهند دیموکراسی را به مردم مرادف شوری اسلام معرفی نمایند یا نظام و حیثیت شورای اسلام را نمیدانند و یا حقیقت دیموکراسی را نمیشناسند، و یا اینکه هر دو را خوب میشناسند، ولی از روی منافقت نظام کفری دیموکراسی را به عامهی مسلمانان در قالب شورای اسلام معرفی میکنند تا مسلمانان آن را مغایر دین نخوانده و بپذیرند.
در جنگ فکری با غرب
