نویسنده: نهضت
تعریف حقوق بشر
انسان در تفکر غرب مدرن
در تفکر غربی، انسان به عنوان محور اصلی توجه فلسفه و علوم انسانی قرار گرفته است. با ورود به عصر جدید قرون ۱۶ تا ۱۸ (میلادی) تحقیق و پژوهش در خصوص انسان جایگاه بسیار مهمتری یافت در این دوران، اصطلاحاتی مانند «طبیعت انسان» و «انسان شناسی فلسفی مطرح شدند که نشان دهنده توجه ویژه به ماهیت و جایگاه انسان بودند. فیلسوفانی مانند توماس هابز، جان لاک و ژان ژاک روسو نظریات مختلفی درباره انسان ارائه دادند هابز انسان را «گرگ انسان میدانست و معتقد بود که انسان در حالت طبیعی، موجودی خودخواه و درگیر جنگ و رقابت است در مقابل جان لاک نگاهی خوشبینانه به انسان داشت و او را در حالت طبیعی موجودی قابل احترام ترقی خواه و آگاهی طلب معرفی کرد. روسو نیز با نظریه طینت پاک انسانی سعی داشت خوشبختی گمشده انسان را که در جوامع ابتدایی با هماهنگی کامل با طبیعت زندگی می کرد، بازگرداند.
در دوران مدرن جایگاه انسان به طور قابل توجهی تغییر کرد. در قرون وسطی، کمال انسان در اتحاد او با خدا حاصل میشد، اما در دنیای مدرن سرمنزل غایی انسان یک آرمان شهر زمینی شد. مدرنیته نوعی جهت گیری در مقابل نگرش قرون وسطایی به ،انسان جهان و خدا بود. بشر مدرن آرزومند بود تا جایگاه انسان و جهان را بر بنیاد عقل و قوه شناختی انسان بازسازی کند و محور هستی را از خدا به انسان منتقل نماید. این نگاه به انسان باعث شکل گیری اعلامیه هایی مانند اعلامیه جهانی حقوق بشر شد که در آن حقوق و آزادیهای فردی به عنوان محور اصلی مورد توجه قرار گرفت.