نویسنده:سادات
طرح شبهات حجاب و پاسخ به آنها
در عصر حاضر و با گسترش تهاجم فرهنگی، فریضه حجاب بیش از هر زمان دیگر هدف شبههافکنی و حمله قرار گرفته است. دشمنان اسلام و برخی غربزدهها، با طرح اشکالات و شبهاتی غالباً احساسی و غیرمنطقی، سعی در تخریب این نماد عزت و عفت دارند. رسالت یک پژوهشگر و محقق دینی، تنها بیان احکام نیست، بلکه دفاع عقلانی و مستدل از آنها در برابر این هجمهها است. در این بخش، مهمترین و رایجترین شبهات مطرح شده در باره حجاب، به صورت منظم طرح و سپس با استناد به قرآن، سنت، عقل، تاریخ و آمارهای اجتماعی مورد نقد و بررسی قرار میگیرد تا هم زن مسلمان با بصیرت بیشتری به وظیفه خود عمل کند و هم ابهامات برای جویندگان حقیقت رفع گردد.
شبهه اول
حجاب یک امر اجتماعی–فرهنگی است، نه یک حکم دینی.
برخی مدعی هستند که حجاب در اصل ریشه در فرهنگ اعراب پیش از اسلام دارد و اسلام تنها آن را تأیید کرده است. از این منظر، حجاب یک عرف و سنت اجتماعی محسوب میشود، نه یک حکم شرعی قطعی. بنابراین در عصر حاضر میتوان آن را حذف یا تغییر داد.
پاسخ
حجاب، حکمی قطعی و از واجبات اسلام است، نه صرفاً یک سنت فرهنگی. آیات متعددی از قرآن کریم با وضوح کامل و به صراحت تمام، فرمان به پوشش زنان مؤمن دادهاند و فلسفه آن را حفظ عفت، پاکدامنی و مصونیت اجتماعی بیان کردهاند. این آیات به روشنی نشان میدهند که حجاب یک فرمان الهی است.
خداوند متعال در سوره احزاب میفرماید: «يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ» (احزاب: ۵۹). ای پیامبر! به همسرانت، دخترانت و زنان مؤمنان بگو تا جَلابیب (پوششهای بلند و فراگیر) خود را بر خویش فروافکنند.
در ادامه همین آیه، حکمت این امر الهی بیان شده است: «ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ» (احزاب: ۵۹). این کار نزدیکتر است به آنکه (به پاکدامنی) شناخته شوند و آزار نبینند.
نکته حائز اهمیت آنکه این خطاب با صیغه امر آمده و مخاطب آن، همه زنان مؤمن در همه اعصار و مکانهاست، نه تنها زنان عرب یا جامعه خاصی در یک برهه تاریخی و زمانی.
از سوی علمای بزرگ اهل سنت (به ویژه در فقه حنفی که در افغانستان پیروان بسیاری دارد) به صراحت و بر اساس ادله شرعی، وجوب حجاب را تصریح کردهاند.