تألیف: عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی
نیرنگ یهود درباره ی عیسی علیه السلام
ادامه:
تاریخ نویسان گفته اند: اسم این حاکم بیلاطس بنطی بوده است. بدین ترتیب، پیوسته یهودیان شکایت های خود را از عیسی علیه السلام برای او می فرستادند. چه بسا برای این پادشاه دعوت عیسی علیه السلام را دعوتی سیاسی جلوه داده بودند و به او وانمود کردند که عیسیعلیه السلام قصد براندازی حکومت روم را در سر می پروراند و سعی میکند پادشاهی یهود را برگرداند، تا خودش پادشاه شود و پیوسته سینه ی فرمانروای رومی را لبریز از کینه ی عیسی مسیح نمودند تا وادارش کردند که با کشتن و به دار آویختن خود را از او رهایی بخشند یعنی به همان شیوه ای که با هر کس که به قتل محکوم میشد رفتار می کردند. عیسی علیه السلام از نیرنگ قوم و تصمیم پادشاه بر قتلش آگاهی یافت. در نتیجه عیسی از چشم رقیبان مخفی شد تا جایی که همدستان حاکم از مکان ایشان اطلاعی نداشتند که دستگیرش کنند و دشمنان یهودی اش نتوانستند مخفی گاهش را پیدا کنند و نشان دهند.
گفته اند: مسیح به اورشلیم (قدس) وارد شد؛ در حالی که بر الاغی سوار بود، و یارانش در قلوب النخل از او استقبال کردند و مسیح به یاران و دوستانش گفت: بی شک بعضی از شما که با من می خورند و می نوشند جایم را به دشمن نشان خواهند داد، سپس عیسی علیه السلام همراه شاگردانش به آنجایی رفت که او و یارانش در آن جا جمع میشدند و یهودا بن شمعان اسخریوطی یکی از حواری های دوازده گانه از آن مکان مطلع بود، پس هنگامی که به آن مکانی که عیسی در آن بود داخل شدند، خداوند همان یهودا اسخریوطی که مکان را نشان داده بود، شبیه عیسی ساخت و خداوند بر دیدگانشان پوششی قرارداد در نتیجه عیسی علیه السلام را ندیدند.
پس از به دار آویختن وقتی قضیه روشن شد، آن را پنهان کردند تا مردم به دیانت عیسی علیه السلام و به راستی نبوت و رسالتش ایمان نیاورند که گفتار خداوند متعال در سوره ی نساء دلیل بر این است که آنان نتوانستند عیسی علیه السلام را بکشند، یا به دارش آویزند. خداوند فرمود:
«وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَكِن شُبِّهَ لَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مَا لهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا أَنْبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينَا بَل رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا»
«در حالی که نه او را کشتند و نه به دار آویختند ولیکن کار بر آنان مشتبه شد، و کسانی که درباره ی او اختلاف پیدا کردند راجع به او در شک و گمانند و آگاهی بدان ندارند و تنها به گمان سخن می گویند و یقینا او را نکشته اند بلکه خداوند او را در پیش خود به مرتبه ی والایی رساند و خداوند چیره و حکیم است.»
آری، یهود این چنین رفتار کرده اند، و پیوسته رفتار میکنند و این چنین نسبت به شریعت های خداوندی و نسبت به هر امتی نیرنگ می چینند و می پندارند که آنان امت برگزیده ی خدا هستند و میگویند، ما فرزندان و دوستان
خدا هستیم.