نویسنده: نهضت
فصل دوم: حقوق بشر اسلامی
ماهیت حقوق بشر در اسلام
أ. الهی بودن
قرآن کریم به صراحت بر کرامت ذاتی انسان تأکید کرده است: «وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا» (اسراء، ۷۰). این آیه نشان میدهد که کرامت و حقوق انسانها موهبتی الهی است که به همه افراد بشر، فارغ از دین یا نژاد، اعطا شده است. در جای دیگری، قرآن بر برابری انسانها در خلقت تأکید میکند: «يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا» (حجرات: ۱۳). این آیه نیز نشان میدهد که تفاوتهای نژادی و قومی تنها برای شناخت متقابل است، نه برای برتریجویی.
پیامبر اکرم (صلی الله علیه وسلم) نیز در خطبه حجة الوداع فرمودند: «کُلُّکُمْ بَنُو آدَمَ، وَآدَمُ خُلِقَ مِنْ تُرَابٍ» (همه شما فرزندان آدم هستید، و آدم از خاک آفریده شد). این حدیث بر برابری ذاتی انسانها تأکید میکند و هرگونه تفاوت نژادی یا طبقاتی را نفی میکند.