شهیدمولوی عبدالمنان محبوب
بخش اول:
روزگاری نه چندان دور، بر سرزمین کهن و غیور افغانستان، ابرهای سیاه استکبار سایه گستراندند. آن روزها، طاغوت زمان با تمامی تجهیزات جنگی و نیروهای مزدور خود، به دیار مردان خدا یورش برد تا نور ایمان را در زیر خاکستر یأس دفن کند. اما غافل بود که این سرزمین، زادگاه دلاورانی است که هرگز زیر بار ذلت نمیروند. خداوند متعال در قرآن کریم میفرماید: «أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ» (حج، ۳۹)؛ به کسانی که جنگ بر آنان تحمیل شده، اجازه جهاد داده شد، زیرا ستم دیدهاند و خداوند بر یاری آنان تواناست.
در چنین شرایطی، جهاد مقدس در برابر اشغالگران متجاوز نه تنها یک وظیفه میهنی، بلکه یک فریضه دینی بود. علما و مجاهدان از هر گوشه این خاک پاک، قیام کردند تا کلمه حق را برپا دارند و پرچم لا اله الا الله را بر فراز منارههای تاریخ به اهتزاز درآورند. در این میان، ولایت هلمند، آن رودخانه خروشان و سنگر مقاومت، نقشی بیبدیل ایفا کرد. هلمند، چنانکه از نظر جغرافیا بزرگترین ولایت افغانستان است، از نظر غیرت و شجاعت نیز همواره پیشتاز بوده است. اشغالگران بارها سعی کردند این منطقه را به زانو درآورند، اما هر بار با موجی از ایمان و شجاعت روبرو شدند که آنها را در سیل هیبت دینی و قدرت افغانی غرق کرد. دستاوردهای مجاهدان هلمند در تاریخ این سرزمین چون ستارگانی فروزان میدرخشد و یکی از درخشانترین این ستارگان، شهید مولوی عبدالمنان محبوب بود.
ادامه دارد…