تالیف: سید ابوالحسن ندوی
تواضع و فروتنی رسول اکرم صلی الله علیه و سلم
تواضع و فروتنی رسول الله صلی الله علیه و سلم به حد نهایت رسیده بود. آن حضرت تبعیض را در حـق خـود نمی پسندید و دوست نداشت کسی به خاطر او بر پا بایستد یا کسانی در مدح و ستایش وی از حد بگذرند و او را از مرتبه عبودیت و رسالت برتر بپندارند. چنان که امت های گذشته در حق پیامبران خود مرتکب شدند.
حضرت انس رضی الله عنه میگوید: هیچ کسی از رسول الله صلی الله علیه و سلم برای ما محبوب تر نبود، اما وقتـی مـا او را می دیدیم، بلند نمیشدیم به دلیل این که میدانستیم او ناراحت میشود. یکبار به حضرت گفته شد: «یا خیر البرية!» (ای بهترین خلق!) فرمودند: آن که ابراهیم است.
از حضرت عمر بن الخطاب رضی الله عنه روایت شده است که رسول اکرم صلی الله علیه و سلم فرمودند: «در مدح من مبالغه و اغراق ننمایید؛ چنان که نصارا در حق عیسی علیه السلام مبالغه و اغراق کردند، زیرا من بنده ای بیش نیستم، پس بگویید، بنده الله و رسول او.»
عبدالله بن أبي أوفى رضی الله عنه روایت میکند که رسول الله صلی الله علیه و سلم همراه رفتن با بردگان و بیوگان را برای خود عیب نمیدانست تا این که از کار آنها فراغت مییافت.
أنس رضی الله عنه می گوید:
« كان رسول الله يعود المريض، و يشهد الجنازة و يركب الحمار و يجيب دعوة العبد».
( رسول الله بیمار را عیادت میکرد در نماز جنازه حضور می یافت سوار الاغ میشد و دعوت غلام و کنیز را قبول میکرد).
جابر رضی الله عنه میگوید:
«كان رسول الله يتخلف فى المسير فيزجي الضعيف و يدعوله»
( رسول اکرم صلی الله علیه و سلم در مسیر راه عقب میماند زیرا ناتوانها را جلو میکرد و برایشان دعا میفرمود).