شهید مولوي عبدالمنان محبوب
دریمه برخه:
نوزاد ولسوالۍ د هلمند تر ټولو حساسو او مهمو سیمو څخه وه، چې اشغالګرو تل د هغې د نیولو هڅه کوله. خو مجاهدینو د مولوي عبدالمنان محبوب په مشرۍ د اشغال په لومړیو کلونو کې د یرغلګرو سترګو ته خوب حرام کړی و. همدلته په دې ولسوالۍ کې د بهرنیو ځواکونو پر وړاندې لومړنی پراخ عملیات ترسره شوه او اشغالګرو او د هغوی کورنیو ملاتړو ته درانه زیانونه واوښتل. دا بریاوې د دې جهادې قومندان د هوښیارې رهبرۍ او بې ساري زړورتیاوو پایله وې. هغه نه یوازې یو قومندان و، بلکې د مجاهدینو لپاره یو معنوي پلار هم و؛ د خپلو نصیحتونو په وسیله یې د هغوی زړونو ته سکون وربخښه او په خپل ایمان یې هغوی ته نوې روحیه ورکوله.
خو زمانه تل په یوه حال نه پاتې کېږي. مولوي عبدالمنان محبوب د ۲۰۰۸ میلادي کال (۱۳۸۷ لمریز) تر نیمايي پورې د هلمند ولایت د جهادي مسئول په توګه خپلې دندې ته دوام ورکړ. همدغه کال، کله چې پاکستان ته تللی و، د پاکستاني چارواکو له خوا ونیول شو او کلونه یې د هغه هېواد په زندانونو کې تېر کړل. هغه ورځې زندانونه د الله د بندګانو لپاره د صبر او استقامت د زده کړې ځایونه وو. پیغمبر صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي: «واعلم أن النصر مع الصبر» (رواه ترمذي)؛ پوه شه چې بریا له صبر سره مل ده. هغه په صبر او زغم سره شکنجې او د ملګرو بېلتون وزغمل، ځکه چې پوهېده د الله وعده حق ده.
له خوشې کېدو وروسته نه یوازې ستړی او مات نه شو، بلکې په لا پیاوړي اراده بېرته ډګر ته راوګرځېد او یو ځل بیا د هلمند د جهادي مسئول په توګه وټاکل شو. داسې ښکارېده لکه هر ځل چې له اوره تېرېږي، لا نور هم صفا او روښانه کېږي. د هغه ملګري وایي چې د هغه یوازینی هدف د الله د کلمې لوړول و. هغه نه د نوم او ډوډی لپاره جګړه کوله، نه د مال او مقام لپاره، بلکې خپله ټوله هستي یې د اخلاص په تله کې ایښې وه.
خلک یې په نېکۍ یادوي، ځکه هغه هېڅکله د مظلوم مرسته نه ردوله. د هلمند د قبایلو او قومونو تر منځ یې نوم د زړورتیا، دیندارۍ او مېړانې نښه ده. د هغه خاطرې د خلکو په ذهنونو کې ژوندي دي؛ له هغو شپو څخه چې بې له ستړیا عملیات رهبري کول، تر هغو ورځو پورې چې له ساده مجاهدینو سره یو ځای، همدرد او ملګری و. هغه د دې آیت ژوندی مثال و: «إنما المؤمنون إخوة» (حجرات، ۱۰)؛ مؤمنان سره وروڼه دي.
د مطلب دوام هره دوشنبې او چهارشنبې د سهار پر ۱۰ بجو زموږ د ټولنیزو پاڼو څخه تعقیب کړئ!