ماندگاران تاریخ؛ زندگی و شهادت
شهید شیخ الاسلام رحیم الله حقانی
بخش چهارم:
اخلاق و رفتار نیک، گفتار پاک و سلوک خوش شهید رحیم الله حقانی در زندگی شخصی با مردم، زبانزد خاص و عام بود. صفات نیک او چون ستارگان آسمان، بیشمار و فروزان است. هر که با او نشست و برخاست میکرد، از ایمان و صفای او بهره میگرفت. در میدان جنگ، فرماندهای دلیر و در جمع شاگردان، استادی مهربان و در میان مردم، برادری دلسوز بود. او تجسم عملی این آیه بود: «وَقُلْ لِعِبَادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ» (اسراء، ۵۳)؛ و به بندگانم بگو سخنی را بگویند که نیکوتر است.
اما راه حق، همواره با مشقت همراه است. شهید شیخ رحیم الله حقانی، مشقتهای فراوانی را در عرصه دفاع از اسلام متحمل شد. از سوءقصدهای نافرجام گرفته تا شکنجههای بیرحمانه در زندانهای رژیمهای دستنشانده. او چندین بار طعم تلخ شکنجههای آمریکاییها را در زندان خوفناک پلچرخی چشید. قفل و زنجیرها، دستانش را فشرد اما روحش را هرگز. سلولهای تاریک، چشمانش را محدود کرد اما افقش را هرگز. او از هر زندان که بیرون میآمد، چون شمشیری صیقل خورده، برّندهتر و نورانیتر میشد. این همان وعده الهی است: «إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا» (انشراح، ۶)؛ همانا با سختی، آسانی است.
این عالم ربانی، طی سالیان متمادی، هزاران شاگرد را تربیت کرد و در راه حق کارنامهای پرافتخاری از خود به جای نهاد. جهاد زبانی او در منابر و محافل و جهاد فیزیکی او در خطوط مقدم نبرد، هر دو گویای وجود گوهری نایاب در وجودش بود. او افزون بر این، آثار علمی غنی نیز از خود بر جای گذاشت؛ آثاری که قرنها چراغ راه طالبان علوم اسلامی خواهد بود. قلمش چون شمشیرش تیز بود و کلامش چون نیزهاش نافذ.
ادامه این مطلب را هر دوشنبه و چهار شنبه ساعت 10 صبح از صفحات اجتماعی ما دنبال کنید!