تألیف: عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی
بررسی مختصر یهود در قرآن
۱. نخستین جنایتی که فرزندان اسراییل مرتکب شدند، در حالی که زیر نظر پدرشان حضرت یعقوب علیه السلام بودند، حسادت قبیح شان بود، این حسادت ایشان را واداشت دربارهی برادرشان یوسف علیه السلام همان گونه که خداوند در سورهی يوسف بازگو نموده، نیرنگ و دسیسه بازی کنند.
يعقوب علیه السلام میدانست که فرزندانش از این اخلاق نکوهیده برخوردارند، که ایشان را وا میدارد تا درباره برادرشان نیرنگ و دسیسهی بزرگی ترتیب دهند، بنابراین به یوسف توصیه کرد که خواب بشارت دهندهیی که دیده است، برای آنان بازگو نکند؛ در حالی که او نوجوان است و به او گفت: اگر بازگو کند، تعبیرش را میدانند، در نتیجه برایش نیرنگ و دسیسه بزرگی ترتیب میدهند، تا از دستش رهایی یابند و از برتری اش بر ایشان از جانب خدا پس از این که نزد پدرشان نیز محبوب تر است، رها شوند. خداوند متعال در سوره یوسف فرمود:
« إِذْ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يٰأَبَتِ إِنِي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَباً وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي سٰجِدِينَ قَالَ يَٰبُنَیَّ لَا تَقْصُصْ رُوْيَاكَ عَلَى إِخْوَتِكَ فَيَكِيدُوا لَكَ كَيْدًا إِنَّ الشَّيْطَانَ لِلْإِنسَانِ عَدُوٌّ مُّبِينٌ»
« آن هنگامی که یوسف به پدرش گفت: براستی که من یازده ستاره با خورشید و ماه را دیدم که برایم سجده میکردند: گفت ای فرزند عزیزم خوابت را بر برادرانت بازگو مکن، که دربارهی تو نیرنگ و دسیسه بازی کنند، به درستی که شیطان دشمن آشکار انسان است».
بعدها یهودیان پست ترین درجات حسد مذموم را به ارث بردند، جز آن کسانی که خدا به آنان رحم کرده باشد و از روی تقلید و پیروی، فرزندان و نوادگان نقلش کردند و در جامعه شان ریشه دوانید، بعضی به بعضی دیگر حسد می ورزیدند و اگر با هم جمع شوند ـ البته كم است که بر مسأله یی اجتماع کنند ـ بیشتر به کسانی حسد میورزند، که نزدش چیز قابل حسادتی پیدا شود از گوییم و گوییم در عرف آنان به امتهای غیریهودی گفته میشود، همراه با حسادت بسیار بد، دلهایشان از خشم و توطئه و نیرنگ میجوشد و اگر موقعیت مکر و نیرنگ و زور دست دهد، در ظاهر اعمال و رفتارشان بروز میکند.