شهید امیرالمؤمنین ملا اختر محمد منصور (رحمه الله)
بخش ششم:
شهادت؛ نقطۀ عروج یک رهبر
سرانجام، روز وداع فرا رسید. آن روز شنبه، چهاردهم شعبان المعظم سال ۱۴۳۷ هجری قمری، مصادف با اول جوزای سال ۱۳۹۵ هجری شمسی (۲۱ مه ۲۰۱۶ میلادی). در منطقه مرزی میان ریگستان قندهار و نوشکی بلوچستان، طیاره بدون سرنشین آمریکای طاغوت، موتر حامل امیرالمؤمنین ملا اختر محمد منصور را هدف قرار داد. شهادت، آن جامی که سالها در آرزویش بود، سرانجام نصیبش شد. «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ». ملا اختر محمد منصور، تمام عمر خود را در جهاد گذراند و سرانجام، جان شیرین خود را در راه خدا نثار کرد.
اما شهادت او، برخلاف تصور دشمن که گمان میکرد امارت اسلامی را فلج خواهد کرد، تبدیل به شعلهای شد که عزم مجاهدان را راسختر ساخت. دشمن فکر میکرد با حذف فیزیکی رهبر، میتواند جنبشی را که ریشه در ایمان مردم دارد، نابود سازد. اما غافل از اینکه خون شهدا، نه خاموشکننده، که شعلهورکننده آتش جهاد است. خداوند در قرآن میفرماید: «وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ» (آل عمران، ۱۶۹)؛ و هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند، مردگانند؛ بلکه زندهاند و نزد پروردگارشان روزی داده میشوند.
ادامه این مطلب را هر دوشنبه و چهار شنبه ساعت 10 صبح از صفحات اجتماعی ما دنبال کنید!