نویسنده: نهضت
فصل دوم: مبانی و ریشههای سبک زندگی غربی
تحولات تاریخی
ب. جهانیسازی و یکسانسازی فرهنگی«ادامه»
این نگرش، ریشه در دوره استعماری قرن نوزدهم دارد. در آن زمان، کشورهای غربی مانند بریتانیا، فرانسه و هلند، از طریق قدرت نظامی و اقتصادی، بخش عمدهای از آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین را به عنوان مستعمره تحت سلطه خود درآوردند. این سلطه، تنها شامل بهرهکشی از منابع طبیعی و ایجاد بازارهای مصرف نبود، بلکه یک برنامه ساختاریافته برای تغییر هویت فرهنگی جوامع محلی داشت. در این فرآیند، زبان مادری به عنوان زبان رسمی کنار گذاشته شد، سیستمهای تعلیمی و آموزشی بر اساس مدل غربی طراحی شد، قوانین محلی با قوانین غربی جایگزین گردید و فرهنگ و دین بومی به عنوان نمادهای سنتی و غیر شناختی معرفی شدند. این تحول، به نوعی استعمار فرهنگی بود که در آن، فرهنگ غربی به عنوان تمدن برتر و فرهنگهای دیگر به عنوان تمدنهای فرعی تعریف میشد (فرهادی محلی، بیتا: ). اما پس از جنگ جهانی دوم و فروپاشی امپراتوریهای استعماری، این فرآیند به شکل دیگری ادامه یافت. در این دوره، ارتشها و مدیران استعماری، جای خود را به رسانههای جهانی، شرکتهای چندملیتی و شبکههای دیجیتال دادند که از آنها به عنوان ابزارهای اصلی گسترش سبک زندگی غربی استفاده میشد. این ابزارها، بدون نیاز به حضور نظامی، تمام برنامههای استعماری را در قالب جهانیسازی به صورت روزانه و در قالب سرگرمی، مد و الگوهای زندگی به جوامع غیرغربی القا کردند.
بنابراین، جهانیسازی نه تنها یک پدیده اقتصادی است، بلکه یک تحول تمدنی است که در آن، سبک زندگی غربی به عنوان تنها راه مدرنیته و پیشرفت معرفی شده و جایگاههای متعدد فرهنگی به چالش کشیده شدهان