تألیف: عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی
بررسی مختصر یهود در قرآن
ادامه:
۱۱. یهودیان به دروغ خود را فرزندان و دوستان خدا میپندارند. خداوند متعال در سورهی مائده فرمود:
«وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَرَىٰ نَحْنُ أَبْنٰٓؤُا اللَّهِ وَأَحِبَّٰٓؤُهُ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم بَلْ أَنتُم بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَ يَغْفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَٰوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ»
«و یهودیان و نصرانیان گفتند: (ما پسران خدا و دوستان او هستیم) بگو: پس چرا شما را به [کیفر] گناهانتان عذاب میکند؟ [نه] بلکه شما [هم] بشرید، از جمله کسانی که آفریده است. هر که را بخواهد میآمرزد و هر که را بخواهد عذاب میکند و فرمانروایی آسمانها و زمین و آن چه میان آن دو میباشد از آن خداست و بازگشت [همه] به سوی اوست.»
این عقیده باطل با عوامل دیگر حس برتری جویی بر بشر را نزد یهودیان ایجاد کرده، به گونهیی که فکر میکنند همهی مردم موظف اند، به این امتیاز و برتری اعتراف کنند و به همین خاطر باید قدرت مطلق در زمین و ربوبیت بر مردم را به آنها ببخشند، زیرا که آنان فرزندان پروردگارند و چون مردم این حق را به آنها نمیدهند و به آن معترف نیستند، آنان کینهی همهی مردم را در دل دارند و در درون خود با همهی مردم دشمن هستند و هرگاه به قدرت برسند؛ اگرچه اندک هم باشند، غریزهی کبر و برتریجویی و افتخار به برتری نژادی نزد افرادشان هویدا میشود و هرگاه نیرو و قدرتی نداشته باشند، ذلت و بیچارگی از آنان پیداست و برده وار فروتنی نشان میدهند، ولی درونشان بر خلاف ظاهرشان از کینه موج میزند، ولی مسیحیان این حس برتری جویی را ندارند چون اعتقاد به این که فرزندان و دوستان خدا هستند، با عوامل دیگری که یهود به آن معتقدند، همراه نیست.