نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: گفتار اول: ادامه اهداف تهاجم نظامی بر افشار
احتمال شکست در مقابل حزب وحدت برای مسعود مانند جام زهری بود که میبایستی سرمیکشید، ازاینرو با بسیج همگانی، تمام قوتها و امکانات نظامی، جهت سرکوب حزب وحدت عمدتاً به دو هدف شکلگرفته بود: نخست آنکه: احمدشاه مسعود میخواست که قرارگاه سیاسی و نظامی حزب وحدت اسلامی را که در عمارت انستیتوت علوم اجتماعی، متصل به افشار موقعیت داشت، و به مرکز یک حکومت جداگانه مبدل گردیده بود، اشغال نموده، عبدالعلی مزاری و اعضای رهبری حزب وحدت را در جریان تهاجم سرکوب و یا دستگیر نمایند. دوم آنکه: با یک تهاجم سازمانیافته حزب وحدت را از ساحۀ غرب کابل به بیرون رانده، مناطق تحت کنترل او را به تصرف درآورده، ساحۀ حاکمیت خویش را در غرب شهر وسعت بخشیده و با مناطق تحت نفوذ (اتحاد اسلامی سیاف) متحد خود در غرب کابل وصل نماید.
در یکسوی جنگ قوتهای نظامی که در عملیات تهاجمی بر افشار به تاریخ 21-22 دلو سال 1371 شرکت داشتند، مربوط شورای نظار (جمیعت اسلامی) و قوتهای نظامی (اتحاد اسلامی) عبدالرب رسول سیاف بود. طرف مقابل را قوتهای مدافع (حزب وحدت اسلامی) که درساحۀ افشار جابهجا بودند، تشکیل میداد.
فرماندهی عمومی عملیات تهاجمی و وحشتناک بر افشار را که موجب قتلعام شهروندان مؤمن و مظلوم از زن و مرد خورد و کلان گردید، شخص احمدشاه مسعود به عهده داشت. مسعود به حیث سازماندهنده و فرمانده اصلی عملیات، نیروهای نظامی مربوط (شورای نظار – جمیعت اسلامی) را به گونه مستقیم و قوتهای نظامی متحد خود (اتحاد اسلامی) مربوط سیاف را به طور غیرمستقیم در این عملیات رهبری و سوق و اداره میکرد. درعینحال فرماندهی قوتهای اتحاد اسلامی را که در غرب کابل آماده تهاجم بودند، شخص عبدالرب رسول سیاف و فرماندهان دیگر او با قرارگاه عمومی و مرکز فعالیت مسعود در ارتباط سیستماتیک مخابره¬ای قرار داشتند. قرارگاه فرماندهی مسعود در چهارراهی کارتۀ پروان حدود دونیم کیلومتر از قرارگاه حزب وحدت دورتر موقعیت داشت. این قرارگاه با تدابیر وسیع امنیتی، جابهجایی وسایط و سیستمهای مخابره، آتشبارهای سبکوسنگین و وسایط زرهی مجهز گردیده، و شبکههای ارتباطات آن با تمام فرماندهان اشتراک کننده در عملیات تهاجمی به طور سیستماتیک تأمین گردیده بود. همچنان در عملیات محاربوی افشار، تعداد زیادی از فرماندهان نیروهای نظامی متخاصم، از هر دو جناح جنگ اشتراک نموده بودند.
رد پای کمونیزم
