طرح ناکام تجزیه افغانستان

نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: وطن دوستی عامل تفرقه نیست
میهن اسلامی برای قیام مجدد و غلبه بر بحران‌ها و مصیبت‌هایی که تقریباً آن را بی‌ثبات می‌کند، نیاز مبرمی به همت همه مردمش دارد. شریعت اسلام نمونه‌های شگفت‌انگیزی از عشق به وطن را به ما ارائه می‌دهد. وطن در اسلام دارای ارزش و جایگاه والایی است و تعلق به وطن فقط شعار و کلام نیست بلکه عشق، اخلاص و فداکاری است. اسلام عشق به وطن و میهن را تشویق کرده و تعلق به آن را جزئی از ایمان و دفاع از خاک وطن را وظیفه مقدس و کشته شدن در حمایت از آن را شهادت دانسته است. بر این اساس، علمای دین تأکید دارند که خیانت به وطن یا فروش آن به هیچ قیمتی برای مسلمانان جایز نیست. همچنان که تعرض به وطن، تضعیف توانایی‌ها و دست‌کاری در اموال آن هرچقدر هم که باشد ظلم و ستم است و جایز نیست؛ زیرا وطن در مفهوم وسیع و فراگیرش همان سرزمینی است که خداوند متعال انسان را در آن می‌آفریند و در دلش انس و الفت، وطن مردم، نظام و ارزش‌ها را قرار می‌دهد.
مؤمن واقعی کسی است که قدر وطن خود را بداند و به آن وابسته باشد و بدون عذر غفلت از آن جایز نیست. شخص با زندگی در وطنی که به آن تعلق دارد، از آن دفاع می‌کند و تابعیت خود را حفظ می‌کند. به وظایفی که به آن محول شده پایبند است و حقوق حقه خود را از حاکمان آن مطالبه می‌کند. هرکس که ادعای تعلق به وطن دارد و دوستش دارد باید برای آن کار خیر کند، برای امنیت، اقتصاد، رشد و شکوفایی آن تلاش کند و با اعضای حاکم در آن همکاری کند. وطن‌داران از هر دینی که باشند تا زمانی که با اسلام دشمنی نداشته باشند هموطن محسوب می‌شوند و حفاظت از آنان وظیفه دولت و ملت است؛ زیرا خداوند متعال مؤمنان را از جنگیدن با کسانی که به خاطر دین با آنان نمی‌جنگند نهی می‌فرماید.