یکی از سیره نگاران انگلیسی «سر ویلیام میور» که در انتقاد از اسلام و پیامبراکرم صلی الله علیه و سلم معروف است، دوران بعثت نبوی را خیلی جالب به تصویر کشیده و در ضمن، گفتار نویسندگان اروپایی که می گویند: آتشفشان آمده انفجار بود، حضرت محمد صلی الله علیه و سلم به موقع رسید و آن را آتش زد و سبب انفجار گردید. رد کرده است. او می گوید: اوضاع اجتماعی، در شبه جزیره عربستان، در زمانی که رسول اکرم صلی الله علیه وسلم جوان بود، قابل تغییر و تحول نبود و غالباً یأس و ناامیدی از اصلاح قوم درهیچ زمانی به این حد نرسیده بود البته هرگاه یک عامل در تحصیل نتیجه ناکام شود، اسباب و عوامل دیگری به کار می افتد و نتیجه را تحقق میبخشد. از این رهگذر است که عدهای میگویند: هنگامی که حضرت محمد صلی الله علیه و سلم قیام کرد، همه عربها با وی بپا خاستند و هماهنگ شدند. آنان از این تحول چنین نتیجه گرفتند که جزیرة العرب، از قبل آماده چنین تحول ناگهانی بود. در صورتی که به نظر ما تاریخ این نوع نتیجهگیری را تکذیب می کند. ما وقتی تاریخ عرب قبل از ظهور اسلام را با آرامش خاطر ورق میزنیم، می بینیم که تلاش مسیحیان و دعوت و موعظههای متوالی شان در حدود پنج قرن، نتوانست جز در عدة قلیلی، از عموم مردم نفوذ نماید. اگر گاهی بر اثر تلاش داعیان مسیحی، موجی از اصلاح بر سطح دریای زندگانی عربها بلند میشد، امواج خروشان دیگری جلوی آن را میگرفتند. دعوت یهودیان نیز فعال بود، اما امواج سهمگین جاهلیت و بت پرستی، بسیار سخت و کوبنده بود و با دیوارهای کعبه دست و پنجه نرم می کرد.
برگرفته از کتاب “نبی رحمت”
