فهرست بستن

فساد اداری (روایتی از بیست سال گذشته)


فصل دوم: مصداق‌های فساد اداری در افغانستان
مصداق‌های فساد اداری در قوه‌ی مجریه
والی بلخ

به دلیل خطرناک بودن افشای دوسیه‌های فساد، افرادی که از قضایا آگاه بودند، روی آن سرپوش می‌گذاشتند. چنان‌که به گزارش طلوع نیوز در تاریخ 1دلو 1391، لوی حارنوالی پنج دوسیه‌ی فساد اداری را به اداره‌ی عالی مبارزه با فساد اداری فرستاده است و این اداره، رسیدن این پرونده‌ها را بدون ذکر نام متهمان تأیید نموده است. این پرونده‌های فساد مربوط به دوستم، محقق، والی بلخ عطا نور و یک عضو ارشد حزب جمعیت اسلامی افغانستان است که در سال‌های 1381-82 و 83 عواید گمرک حیرتان را در بین خود تقسیم نموده‌اند و همچنین زمین‌های دولتی را غصب نموده، خودسرانه شهرک‌ها و بلند منزل ساخته‌اند. لوی حارنوالی به دلیل هراسی که از آنان داشته است، در مدت ده سال به دوسیه‌ی آنان رسیدگی نکرده است و سرانجام پرونده‌ها را به اداره‌ی مبارزه با فساد اداری فرستاده است (طلوع نیوز، 1391: 1دلو).
بر اساس نظرسنجی که انستیتوت مطالعات استراتژیک افغانستان در سال 1394، بین 1226 نفر از 12 ولایت افغانستان انجام داده است، 58.4 درصد پاسخگویان بالاترین نمره‌ی فساد اداری (یعنی نمره‌ی 5) را والی‌ها و ولسوال‌ها اعطا نموده‌اند و 18.6 درصد نمره‌ی 4، 10.4 نیز نمره‌ی 3 فساد اداری را به والی‌ها و ولسوالی‌ها اختصاص داده‌اند. بر اساس این نظرسنجی، اکثر پاسخگویان به وجود بیشترین میزان فساد اداری میان والی‌ها و ولسوالی‌ها باور دارند (کریمی و ابراهیمی، 1394: 64).

ادامه دارد…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *