نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: تجلیل از پیروزی بزرگ
ملت قهرمان افغانستان بعد از جانفشانیها، قربانیها، استقامت، صبر، حوصلهمندی و مهاجرتهای جانکاه، در مقابل قشون سرخ متجاوز شوروی و حکومت کمونیزم دستنشانده آن، به تاریخ 8 ثور 1371 به پیروزی نایل آمدند. این پیروزی بهقدری بزرگ بود که همه دنیا را، برای شکست کمپ مرکزی کمونیزم در شرق مسرور ساخت. ملت درد دیده افغانستان، بعد از چهارده سال جهاد، مقاومت، شهادت و معلولیت در حال چیدن ثمره و میوه این زحمات بودند و امیدی در دلشان پیداشده بود که دیگر رنج و غم از این وطن رخت بربسته و زمان جهاد مسلحانه تمام شد و حال با جهاد اقتصادی، بازسازی، سازندگی، تعلیم و تحصیل بهسوی ترقی و کمال پیش خواهیم رفت.
در همان سال بود که مهاجرین، خسته و تشنه به دیدار وطن باعجله از کشورهای همسایه، با شادمانی و سرور، با شوق و علاقه وصفناپذیری به سمت وطن و مناطق خود سرازیر شدند. آنان میدانستند که در جنگها، خانه و کاشانهشان ویرانشده، دیگر نه جای برای اقامت دارند و نه پولی برای بازسازی؛ با آنهم جهت بازگشت و دیدن وطن، به دلیل خستگی از مهاجرت در کشورهای همسایه، زن و مرد پیر و جوان تقلا داشتند. مهاجران در دوران هجرت از دانش و حرفه کشورهای دیگر، بهخوبی آموخته بودند. اولادشان تعلیم نموده، خودشان به کار و یادگیری حرفههای که قبلاً نمیدانستند، مشغول شدند. آنها در کشورهای همسایه (نه به حد کافی) پذیرایی شده بودند. همه در تلاش بودند تا آموختههای خود را در بازسازی کشور ویرانه خود بکار گیرند. تعدادی کمی از مهاجرین، به دلیل دوراندیشی، تحصیل فرزندانشان، زندگی مرفه یا ازبینرفتن داروندارشان در آن کشورها ماندند، ولی تعداد خیلی اندکی هم به این پیروزی به دیده شک مینگریستند، علاقهای به بازگشت عجولانه به وطن نداشتند.
ادامه دارد….
رد پای کمونیزم
