نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: تجلیل از پیروزی بزرگ
تمام ملت افغانستان این پیروزی برحق و بزرگ را در ولایات مختلف به شیوهها و مدتزمان متفاوت جشن گرفتند. مهاجرین بازگشته به وطن در دیدوبازدید اقوام، زنده کردن یاد و خاطرات زمان جنگ و مهاجرت، قدردانی از زحمات شهدا، به نحوی خوشحالی از پیروزی و غم از دست رفتگان را به یکدیگر منتقل میکردند. همه در ساختوساز خانههای ویرانهای که تشخیصشان غیرممکن بود مشغول شدند تا سرپناهی برای فامیل خود آماده نمایند. آبادی ویرانهها با شور، شوق و هیجان بالایی ادامه داشت؛ شیرینی پیروزی به حدی بود که انگار بر این مردم هیچ مصیبتی نگذشته بود. با این پیروزی تمام دردها فراموش شده بود و تلاش داشتند تا آینده بهتری برای خود و فرزندانشان آماده کنند.
بعد از شکست بقایای حکومت کمونیزم بود که ملت پیروزمند، با افتخار تمام، به بازماندگان حکومت کمونیستی به دیده تحقیر مینگریستند و آنان را وطنفروش، بیدین، مزدور، خائن و… خطاب میکردند. عدهای از کمونیستان بازمانده بااحساس شرم و سرشکستگی از فجایعی که به بار آورده بودند، به طور صریح یا با سکوت اظهار ندامت میکردند. همه از خائن و پیروز بعد از اعلان عفو عمومی، باهم در صلح و آشتی به سر میبردند و مشغول فعالیتهای عادی زندگی خود بودند. مردم مسلمان و مجاهد، به کمونیستان به دیده شک مینگریستند و همه یکصدا میخواستند که دیگر در دولت اسلامی هیچ کمونیستی نباید کار کند. از طرف دیگر کمونیستان که سالها در ادارات دولتی فعالیت داشتند و از اجراآت اداری به خوبی واقف بودند و مجاهدین از اصول اداری دولتی معلوماتی نداشتند، مجبور به حفظ عده از آنان در ادارات دولتی شدند.
پیروزی بر رژیم کمونیستی، بعد از خروج شوروی آسان به دست نیامد؛ رژیمی که از نظر قدرت نظامی در منطقه سرآمد بود و به بیرحمانهترین شیوههای ممکن، مخالفان خود را از سر راه برمیداشت. رژیم کمونیستی در زمان سقوط از سوی داکتر نجیب اداره میشد؛ کسی که به دلیل بیرحمیها و خونریزیهای وحشتناکش در دوران ریاست خدمات امنیت دولتی (خاد) به «قصاب پولی گون» شهرت یافته بود. او قاتل هزاران نفری بود که بهزعم رژیم کمونیستی باید معدوم میشدند؛ چون خطری برای امنیت ملی و بقای رژیم بودند. مقاومت مسلحانه در برابر چنین رژیم مقتدر و سفاک و خونریزی نیازمند مبارزه مرگبار بود؛ آزمونی دشوار که مردم مجاهد افغانستان با سرخرویی و سربلندی از عهده آن برآمدند و پیروز شدند.
ادامه دارد…..
رد پای کمونیزم
