نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: علل جنگهای داخلی ( نخبگان بی تجربه)
بعد از پیروزی باعظمت 8 ثور مردم مسلمان افغانستان، دیگر هیچ حکومت فراگیری به دلیل بی اتفاقی و بی تجربهگی رهبران نام نهاد تشکیل نشد. این رهبران که بیشتر از 14 سال جنگیده بودند و با اخلاق نظامی بهشدت انس داشتند و چیزی جز جنگیدن نمیدانستند، از این تجربه طولانی، بعد از پیروزی و بی رقیب شدن، بر علیه ملت و همفکران خود استفاده نمودند. آنان که با شعارهای اسلامی، ظلم نظام کمونیستی و تجاوز شوروی، حمایت ملت را جلب کرده بودند، جز در سطح شعار با حاکمان قبل از خود، از ظلم و ستم بر ملت، هیچ تفاوتی نداشتند. این رهبران آنچه از دشمنان خود آموخته بودند با اسلحه و مهمات بجا مانده، بر علیه دوستان و ملت مظلوم خود استفاده کردند و تمام تجربه آنان در جنگ خلاصه میشد. در طی دوران جهاد ملت، این رهبران نام نهاد هرگز به فکر آمادگی بعد از جنگ نبودند تا افراد لایق و شایسته از ملت را برای تحصیل در مدارج مختلف به کشورهای دیگر بفرستند تا بعداً بتوانند در حکومتداری و سازندگی از آنان استفاده نمایند. آنان در قدم اول بفکر فرستادن خانوادههای خود به خارج شدند تا اولادهایشان در بهترین پوهنتونها تحصیل نماید و از ملت غافل شدند.
ادامه دارد…
رد پای کمونیزم
