نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: افغانستان در مسیر کوچک شدن
افغانستان معاصر ( امیران محمد زایی)
اعلان استقلال افغانستان در سلطنت امیر امانالله خان برای بار سوم انگلیس را وادار به حمله به افغانستان نموده؛ زیرا آنان تحمل افغانستان مستقل را نداشتند و از استقامتهای قندهار، پکتیا و جلالآباد بر کشور حمله کردند و بعد از شکست مجبور به پذیرش استقلال کشور گردید.
انگلیسها طی تقریبا 81 سال سه بار به افغانستان حمله نظامی نمودند و هر بار با تحمل شکست سنگین مجبور به ترک این کشور شدند. این پیروزی نه با درایت دولتمندان و نخبگان سیاسی، بلکه با رشادت مردم قهرمان و فقیر این کشور صورت گرفت. نخبگان سیاسی در تمام این دوران کشورشان را اغلب با رفتارهای نابخردانه و اختلافات داخلی، در معرض خطر و تجزیه قرار دادند. انگلیسیها، روسها و قاجاریان بهخوبی میدانستند که در میدان جنگ توان مقابله با این ملت را ندارند؛ اما در میدان روابط سیاسی و دیپلماسی همیشه آنان در مقابل نخبگان ما پیروز میدان بودند.
دستگاه استخبارتی، دیپلماسی، نظامی و کمکهای مالی انگلیس بهصورت مطلق بر تغییر نظر تعداد زیادی از شاهان افغانستان مؤثر بوده و آنان را مطیع خواستههای آن کشور نگهمیداشت. عده از شاهان خودفروخته برای تصاحب قدر و پیروزی بر برادران خود حاضر به هرنوع معاملۀ شرم آور با دشمنان این مرز و بوم بودند که تاریخ شاهد و گواه آن است. (غبار 1368 ش, 509-836)
ادامه دارد….
طرح ناکام تجزیه افغانستان
