نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل دوم: تبشیر مسیحیت در عصر جمهوریت
مراحل تبشیر (تنصیر)
مبلغین مسیحی که در عصر جمهوریت، جهت گمراه نمودن افغانها، به افغانستان هجوم آورده بودند، در مسیر تبلیغ و دعوتشان سه مرحلهی مهم و اساسی را میپیمودند.
1- ایجاد تردید در باورها
مبشرین مسیحی در مسیر نصرانی نمودن مسلمانان، نخست تلاش میکردند تا در اعتقادات و باورهای آنها تردید ایجاد نمایند. با واژگون نمودن چهرهی اسلام و تغییر تاریخ پر افتخار مسلمانان، آنها را نسبت به اعتقادات و باورهای اصیل اسلامی متردد نمایند تا از این طریق میان اسلام و مسلمین فاصله ایجاد نموده، آنها را به مسیحیت بکشانند. سموئیل زومیر، رئیس جمعیتهای تبشیری، در کنفرانس قدس که در سال 1935 میلادی برگزار گردید، در این زمینه خطاب به مبشرین چنین گفته است:
«مأموریت تبشیری که کشورهای مسیحی شما را بهخاطر آن به کشورهای محمدی گسیل داشتهاند، این نیست که شما مسلمانان را در مسیحیت داخل کنید؛ زیرا این برای آنها یک هدایت و شرف به شمار میآید، بلکه مأموریت اصلی شما این است که مسلمان را از اسلام جدا کنید تا رابطهاش با خداوند قطع شود و به موجودی بیروح و بیایمان تبدیل گردد. اگر شما توانستید یک مسلمان را نسبت به دین اسلام متردد کنید یا او را از اسلام جدا کنید، گر چه در دین مسیحیت داخل نشود، شما بزرگترین موفقیت و پیروزی را به دست آوردهاید» (الیاس، 1390: 56-57).
بنابراین، از گفتههای سموئیل مسیحی به نیکی پیدا است که هدف مبشرین مسیحی، مسیحی کردن مسلمانان نیست؛ بلکه بزرگترین موفقیت مبشرین مسیحی فقط گمراه کردن مسلمانان و جداکردن آنها از پیکر اسلام است؛ چه مسیحی شوند و چه نشوند، فقط از باور و اعتقاد به اسلام راستین دست بکشند. البته ناگفته نباید گذاشت که مبشرین مسیحی که در جامعه افغانستان فعالیت داشتند، مستقیم به جوانان نمیگفتند که شما مسیحی نشوید و فقط از اسلام دست بکشید؛ بلکه با استفاده از نقطه ضعف مردم افغانستان، با مکر و حیله آنها را به مسیحیت دعوت نموده، از اسلام دور میکردند.