نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: علل جنگهای داخلی
گفتار هشتم: حکومت ملوکالطوایفی
حکومت ملوکالطوایفی به دورهای در افغانستان اطلاق میشود که در آن دوره حکومت مرکزی وجود نداشته و مخصوصا به پس از سقوط دولت کمونیستی در سال 1992 اشاره دارد که تا زمان تصرف کابل توسط امارت اسلامی در سال 1996 ادامه یافت. در این دوره، افغانستان شاهد تکه تکه شدن قدرت به دست گروههای مختلف جنگسالار بود که هر یک بر بخشهایی از کشور حکومت میکردند. اصطلاح ملوکالطوایفی که به معنای پادشاهان طایفهای است، بهخوبی بیانگر وضعیت بیثباتی، ضعف و تقسیم قدرت بین رهبران محلی و قومی با اهداف و منافع متفاوت است.
ویژگیهای حکومت ملوکالطوایفی
تقسیم قدرت: افغانستان در این دوره شاهد تقسیم قدرت بین رهبران مختلف تنظیمی بود. این رهبران بر مناطق مختلف کشور حکومت میکردند و اغلب بر اساس قومیت، منطقه یا ائتلافهای موقتی به زورگویی خود ادامه میدادند.
درگیریهای داخلی: رقابتها بر سر کنترل منابع، قدرت و حاکمیت منجر به درگیریهای مسلحانه مکرر بین گروههای مختلف شد. کابل و دیگر شهرهای بزرگ اغلب صحنههایی از نبردهای خونین بین رقبا بودند.
افزایش ناامنی و خشونت: تضعیف ساختارهای دولتی و نهادهای امنیتی منجر به افزایش ناامنی و خشونت شد. غیرنظامیان به طور گستردهای از این درگیریها آسیب دیدند و بسیاری از آنها مجبور به ترک خانهها و کشور خود شدند.